اثر محلول پاشی متانول بر عملکرد و اجزای عملکرد سویا (Glycine max L.)
نویسندگان
1 گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشکده کشاورزی، واحد کرج، دانشگاه آزاد اسلامی، کرج، ایران
2 موسسه بیوتکنولوژی کرج، ایران
3 گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشکده کشاورزی، واحد کرج، دانشگاه آزاد اسلامی، کرج، ایران
4 دانشکده کـشاورزی و منـابع طبیعی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد ورامین، ورامین، ایران
5 گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشکده کشاورزی، واحد کرج، دانشگاه آزاد اسلامی، کرج، ایران
6 گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشکده کشاورزی، واحد کرج، دانشگاه آزاد اسلامی، کرج، ایران
doi
10.22067/jag.v2i2.7629چکیده
به منظور بررسی اثر متانول بر رشد و نمو و اجزای عملکرد سویا (Glycine max L. var. L 17)، آزمایشی با استفاده از طرح بلوک های کامل تصادفی در سه تکرار در سال زراعی 87-1386 در مزرعه پژوهشی دانشگاه آزاد کرج اجرا شد. در این آزمایش تیمار شاهد (M0، بدون مصرف متانول) و محلولهای 7(M1) ، 14(M2)، 21(M3) ، 28(M4) و35 (M5) درصد حجمی، سه بار در فصل رشد با فواصل 15 روز یکبار بر روی قسمت های هوایی بوته های سویا محلول پاشی شدند. صفات اندازه گیری شده شامل عملکرد دانه، ارتفاع بوته، سطح برگ، تعداد شاخه فرعی، وزن خشک کل بوته، درصد روغن و پروتئین دانه، بیوماس کل و اجزای عملکرد بود. نتایج نشان داد که بین تیمارهای مختلف در سطح احتمال 5 درصد تفاوت معنی دار وجود داشت. مقایسه میانگین خصوصیات مورد بررسی نشان داد که اثر سطوح محلول های 14 (M2) و 21(M3) درصد حجمی متانول بر صفات مورد ارزیابی بیشتر از سایر تیمارها بود و کاربرد متانول در تیمارهای 14 و21 درصد حجمی به ترتیب موجب 8/16درصد و 2/40 درصد افزایش عملکرد نسبت به تیمار شاهد شد. محلول پاشی متانول باعث افزایش عملکرد، ارتفاع، وزن هزار دانه، تعداد غلاف پر شده، سطح برگ و بیوماس گردید.
