پیش‌بینی سازگاری دانشجویان با دانشگاه بر‌اساس ویژگی‌های شخصیتی و هدف‌گرایی

نویسندگان

1 دانشیار روان‌شناسی تربیتی دانشگاه شیراز

2 دانشجوی دکتری روان‌شناسی تربیتی، پردیس بین‌الملل دانشگاه شیراز

3 دانشیار روان‌شناسی تربیتی، دانشگاه شیراز

doi
10.22111/jeps.2017.3235
چکیده

هدف این پژوهش، تعیین نقش ویژگی‌های شخصیتی و هدف‌گرایی در پیش‌بینی سازگاری دانشجویان با دانشگاه بود. روش پژوهش، همبستگی و جامعة آماری پژوهش کلیة دانشجویان دورة کارشناسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد بهبهان بود. برای انجام پژوهش، 523 نفر به روش نمونه‌گیری تصادفی خوشه‌ای چندمرحله‌ای انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامة فرم کوتاه پنج عامل بزرگ شخصیت گلدبرگ (خرمایی و فرمانی، 1393)، اهداف پیشرفت (الیوت و مک‌گریگور، 2001)و سازگاری دانشجویان با دانشگاه (بیکر و سیریک، 1984) بود. نتایج حاصل از ضریب همبستگی پیرسون نشان داد که بین ویژگی‌های شخصیتی و هدف‌گرایی با سازگاری دانشجویان با دانشگاه، رابطة معنادار وجود دارد. به‌طورِکلی، نتایج تحلیل رگرسیون چندگانه نشان داد که ویژگی‌های شخصیتی و هدف‌گرایی، 37 درصد از واریانس سازگاری دانشجویان با دانشگاه، 24 درصد از سازگاری تحصیلی، 25 درصد از سازگاری اجتماعی، 36 درصد از سازگاری شخصی- هیجانی و 20 درصد از دلبستگی مؤسسه‌ای را تبیین کنند. این نتایج نشان می‌دهند، ویژگی‌های شخصیتی و هدف‌گرایی نقش مؤثری در سازگاری دانشجویان با دانشگاه ایفا می‌کنند.