بررسی روشهای تعیین ضریب چولگی منطقهای حداکثر دبی لحظهای در استان آذربایجان شرقی
نویسندگان
1 دانشگاه ارومیه
2 دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری
3 دانشگاه ارومیه
4 گروه مهندسی آب دانشگاه ارومیه
doi
10.22125/iwe.2022.150763چکیده
در تعیین دبی با دورههای بازگشت مختلف، لازم است که ضریب چولگی با دقت قابل قبول مورد استفاده قرار گیرد. برآورد چولگی جامعه در مناطق مختلف، با روشهای مختلفی همچون چولگی توزینیافته و چولگی تعمیمیافته بهبود مییابد. هدف از این تحقیق تعیین ضرایب چولگی با روشهای مختلف و معرفی بهترین روش تعیین آن ضرایب در استان آذربایجان شرقی است. استان آذربایجان شرقی دارای سه منطقه هیدرولوژیک متفاوت است. شمال استان جزء حوضه آبریز ارس، مرکز استان جزء حوضه آبریز دریاچهی ارومیه و قسمتی از جنوب استان جزء حوضهی آبریز سفیدرود میباشد. در این تحقیق از روشهای مختلف ضریب چولگی تعمیمیافته استفاده گردید. در مطالعه حاضر، ضرایب چولگی تعمیمیافته به چهار روش ضریب چولگی تعمیمیافته بدون در نظر گرفتن مناطق هیدرولوژیک، ضریب چولگی تعمیمیافته با در نظر گرفتن مناطق هیدرولوژیک، ضریب چولگی نااریب و ضریب چولگی توزینیافته برای مناطق هیدرولوژیک سهگانه و 62 ایستگاه مشاهداتی طی دورههای مورد مطالعه برآورد گردید. بر اساس نتایج به دست آمده بر اساس تجزیه و تحلیل مقادیر RMSE با استفاده از روشهای مختلف میتوان روش وزندهی به ضریب چولگی با مقدار میانگین 104/0 را به عنوان روش برگزیده در استان آذربایجان شرقی پیشنهاد نمود. همچنین نتایج حاصل از محاسبه ضرایب نش – شاتکلیف و مجذور میانگین مربعات خطای نسبی نشان داد روش وزندهی بهترین روش محاسبه ضریب چولگی است.