بررسی آزمایشگاهی کاهش آبشستگی اطراف پایههای اسکله ساحلی با استفاده از سازههای مثلثی
نویسندگان
1 گروه علوم و مهندسی آب، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران.
2 استاد دانشگاه تهران
3 گروه عمران، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران
4 دانشجوی دکتری تخصصی مهندسی منابع آب،گروه مهندسی آبیاری و آبادانی دانشگاه تهران،کرح،ایران
5 دانشجوی دکتری علوم و مهندسی آب، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه ازاد اسلامی واحد اهواز، ایران.
doi
10.22125/iwe.2022.146378چکیده
آبشستگی یک پدیده طبیعی است که در نتیجه عامل فرسایشدهنده جریان آب رخ میدهد. در اثر برخورد آب به پایه اسکله گردابهایی موسوم به گرداب نعلاسبی به وجود میآید. گردابهای نعلاسبی بیشتر در جلو پایه فعالیت دارند که عامل اصلی پدیده آبشستگی است. در این تحقیق اثر کاربرد سازههای مثلثی بر کاهش آبشستگی اطراف پایههای اسکله ساحلی به صورت آزمایشگاهی مورد بررسی قرار گرفت. این پژوهش در یک فلوم آزمایشگاهی با قوس 90 درجه استفاده شد. سازههای محافظ مثلثی با زوایای 15، 30، 45 و 60 درجه و یک سازه مثلثی دارای انحناء در نظر گرفته شد. آزمایشات با دبیهای 6، 5/7، 5/8 و 10 لیتر بر ثانیه انجام شد. نتایج نشان داد که نصب سازههای محافظ مثلثی در دبی حداکثری 10 لیتر بر ثانیه، میتواند در در بالادست و پاییندست جریان عمق آبشستگی را به ترتیب تا 84 و 78 درصد کاهش دهد. بهترین عملکرد مربوط به سازه محافظ 15 درجه در بالادست جریان و هم چنین سازه محافظ 60 درجه در پاییندست جریان میباشد. نتایج حاکی از آن است که با افزایش عدد فرود عمق آبشستگی افزایش مییابد. همچنین سازه محافظ دارای انحناء در بالا دست جریان عملکرد بسیار مطلوب و در پاییندست جریان عملکرد ضعیفتری نسبت به سایر سازههای محافظ داشت.