بررسی آزمایشگاهی الگوی جریان در خلیج میانی
نویسندگان
1 گروه مهندسی آب،دانشکده کشاورزی،دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، گرگان، ایران
2 دانشیار گروه مهندسی آب، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، ایران
3 استادیار گروه عمران، موسسه آموزش عالی میرداماد گرگان، ایران
4 گروه مهندسی آب، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان
doi
10.22125/iwe.2022.146384چکیده
خلیجهای میانی یا حفرههای جانبی بعنوان یکی از عوارض طبیعی یا مصنوعی ایجاد شده، به نوبه خود بر شرایط هیدرولیکی جریان اثر میگذارند. این عوارض با ایجاد ساختارهای ثانویه و لایههای برشی، فرآیندهای مهم هیدرودینامیکی که در اغلب مسائل مهندسی هیدرولیک نقش مهمی در شکلگیری رفتار عمومی جریان دارند را کاملاً تحت تأثیر قرار میدهند. در تحقیق حاضر به بررسی الگوی جریان در محدوده خلیج میانی پرداخته شده است. آزمایشها برای خلیجی به ابعاد 3/0×3/0 متر و در مجاورت کانالی به عرض 5/0 متر و با اندازه گیری سرعتها در شبکه تعریف شده با استفاده از سرعتسنج سهبعدی Vectrino انجام گرفت. نتایج مشاهداتی وجود یک سیکل گردشی بزرگمقیاس در محدوده داخلی خلیج را تایید نمود. در ادامه بررسی دادهها نشان داد میزان سرعت در راستای مختلف از جریان کانال اصلی متاثر بوده و با افزایش جریان کانال اصلی، سرعت در خلیج نیز افزایش مییابد. همچنین بررسی نتایج نشان داد در دبی ثابت عبوری از کانال اصلی، با افزایش عمق جریان، سرعت در نیمه خارجی خلیج همانند کانال اصلی کاهش مییابد ولی در نیمه داخلی، سرعت جریان با افزایش عمق، افزایش مییابد که این امر نشاندهنده نفوذ بیشتر جریان به داخل خلیج میباشد.