بررسی آزمایشگاهی الگوی جریان در خلیج میانی

نویسندگان

1 گروه مهندسی آب،دانشکده کشاورزی،دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، گرگان، ایران

2 دانشیار گروه مهندسی آب، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، ایران

3 استادیار گروه عمران، موسسه آموزش عالی میرداماد گرگان، ایران

4 گروه مهندسی آب، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان

doi
10.22125/iwe.2022.146384
چکیده

خلیج­های میانی یا حفره­های جانبی بعنوان یکی از عوارض طبیعی یا مصنوعی ایجاد شده، به نوبه خود بر شرایط هیدرولیکی جریان اثر می­گذارند. این عوارض با ایجاد ساختار­های ثانویه و لایه­های برشی، فرآیندهای مهم هیدرودینامیکی که در اغلب مسائل مهندسی هیدرولیک نقش مهمی در شکل­گیری رفتار عمومی جریان دارند را کاملاً تحت تأثیر قرار می­دهند. در تحقیق حاضر به بررسی الگوی جریان در محدوده خلیج میانی پرداخته شده است. آزمایش­ها برای خلیجی به ابعاد 3/0×3/0 متر و در مجاورت کانالی به عرض 5/0 متر و با اندازه گیری سرعت­ها در شبکه تعریف شده با استفاده از سرعت­سنج سه­بعدی Vectrino انجام گرفت. نتایج مشاهداتی وجود یک سیکل گردشی بزرگ­مقیاس در محدوده داخلی خلیج را تایید نمود. در ادامه بررسی داده­ها نشان داد میزان سرعت در راستای مختلف از جریان کانال اصلی متاثر بوده و با افزایش جریان کانال اصلی، سرعت در خلیج نیز افزایش می­یابد. همچنین بررسی نتایج نشان داد در دبی ثابت عبوری از کانال اصلی، با افزایش عمق جریان، سرعت در نیمه خارجی خلیج همانند کانال اصلی کاهش می­یابد ولی در نیمه داخلی، سرعت جریان با افزایش عمق، افزایش می­یابد که این امر نشان­دهنده نفوذ بیشتر جریان به داخل خلیج می­باشد.