بررسی ساختار عاملی، پایایی و روایی مقیاس همدلی اساسی: فرم فارسی
نویسندگان
1 کارشناس ارشد روانشناسی تربیتی اداره کل آموزش و پرورش استان فارس
2 کارشناس ارشد روانشناسی تربیتی دانشگاه شیراز
3 دکترای تخصصی روانشناسی تربیتی، دانشیار بخش روانشناسی تربیتی دانشگاه شیراز
doi
10.22111/jeps.2017.3099چکیده
هدف کلّی از این پژوهش، بررسی ساختار عاملی، پایایی و روایی مقیاسِ همدلی اساسی در دانشآموزان دبیرستانی شهر شیراز بود. مشارکتکنندگان پژوهش 700 نفر (340 دانشآموز پسر و360 دانشآموز دختر) از دانشآموزان دبیرستانی شهر شیراز بودند که به روش نمونهگیری خوشهای انتخاب شدند و مقیاس همدلی اساسی و خردهمقیاسهای ارتباط با همسالان و پرخاشگری را تکمیل کردند. بهمنظور تحلیل دادهها از روش آلفای کرونباخ، بازآزمایی، تحلیل عامل اکتشافی و روایی همگرا و واگرا استفاده شد. نتایج تحلیل عاملی اکتشافی به روش مؤلفههای اصلی حاکی از وجود 2 عامل به نامهای ابعاد عاطفی و شناختی بود. نتایج بررسی اعتبار سازة عاملی نشان داد که دو خردهمقیاس همدلی اساسی 7/37 واریانس را به خود اختصاص میدهند و پایایی آزمون به روش آلفای کرونباخ بین 74/0 تا 80/0 و به روش بازآزمایی بین 72/0 تا 80/0 محاسبه شد. همچنین در تحقیق حاضر، دختران همدلی بیشتری را در مقایسه با پسران از خود نشان دادند. براساسِ این نتایج، مقیاس همدلی اساسی ابزاری معتبر برای ارزیابی میزان همدلی در نوجوانان ایرانی است و میتواند مورد استفادة متخصصان قرار گیرد.