اثر عصاره آبی زعفران (Crocus sativus L.) بر فاکتورهای بیوشیمیایی سرم در موش‏های صحرایی دیابتی شده با استرپتوزوتوسین

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری، گروه بیوشیمی بالینی، دانشکده علوم پزشکی، دانشگاه تربیت مدرس

2 استاد، مرکز تحقیقات غدد و متابولیسم، بیمارستان امام خمینی، دانشگاه علوم پزشکی تهران

3 دانشیار، گروه بیوشیمی بالینی، دانشکده علوم پزشکی، دانشگاه تربیت مدرس

4 دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه بیوشیمی بالینی، دانشکده علوم پزشکی، دانشگاه تربیت مدرس

doi
10.22092/ijmapr.2012.3045
چکیده

زعفران خوراکی (Crocus sativus L.) دارای خواص بیولوژیکی متنوع می‌باشد. هدف از مطالعه حاضر بررسی اثر عصاره آبی زعفران بر کاهش قند و لیپید خون در دیابت تیپ 2 القاء شده در موش‌های صحرایی با استرپتوزوتوسین می‌باشد. در این مطالعه، موش‌های صحرایی نر نوزاد 2 تا 5 روزه ویستار آلبینو به‌طور تصادفی به گروههای سالم و بیمار بدون درمان و تحت درمان با عصاره آبی زعفران تقسیم شدند. برای القای دیابت نوع 2، STZ با دوز mg/kg body weight 90 به‌صورت درون صفاقی ((i.p به موش‌های صحرایی نوزاد تزریق شد. سپس دو گروه دیابتی تحت درمان‌‌ با عصاره آبی زعفران با دو دوز mg/kg body weight 150 و100 قرار گرفتند. یک گروه سالم نیز به‌عنوان کنترل، تحت درمان با دوز بالای عصاره قرار گرفت. مطالعه تا 5 ماه ادامه داشت. بدنبال تجویز عصاره آبی زعفران میزان مرگ و میر در رت‌های دیابتی تحت درمان کاهش چشمگیری یافت. همچنین وزن رت‌های دیابتی تحت درمان در مقایسه با دیابتی‌های بدون درمان افزایش یافت (0.001 < p) و به وزن رت‌های سالم نزدیک گردید. نتایج نشان داد که تجویز عصاره زعفران سبب کاهش معنی‌داری در سطح گلوکز، HbA1c، تری‌گلیسرید، کلسترول تام و LDL در سرم رت‌های دیابتی در حالت ناشتا شد، در حالی که HDL به‌طور معنی‌داری (0.001 < p) افزایش یافت. با توجه به نتایج بدست‌آمده، مشخص شد که عصاره آبی زعفران دارای اثر پایین‌آورندگی قند و چربی در خون موش‌های صحرایی دیابتی بود.