تأثیر رهبری فراگیر بر مشارکتکاری کارکنان فرودگاه استان یزد با نقش میانجی تعهد سازمانی و قصد ترک شغل
نویسندگان
1 دانشگاه صنعتی امیرکبیر
2
doi
10.22034/phr.2025.1282939.1472چکیده
این پژوهش به بررسی تأثیر رهبری فراگیر بر مشارکتکاری کارکنان فرودگاه استان یزد با نقش میانجی تعهد سازمانی و قصد ترک شغل پرداخته است. پژوهش حاضر با توجه به نوع هدف کاربردی و روش اجرای آن، توصیفی از نوع همبستگی و پیمایشی است. جامعه آماری شامل 230 نفر از کارکنان فرودگاه استان یزد بودند و نمونه آماری با استفاده از روش نمونهگیری تصادفی ساده، 145 نفر تعیین شد. ابزار گردآوری داده ها در این پژوهش، پرسشنامه محقق ساخته بود. در بررسی روایی پرسشنامهها، از نظرات خبرگان و تحلیل عاملی استفاده شد و بررسی پایایی از طریق آلفای صورت گرفت. تجزیه و تحلیل دادهها به روش مدلسازی معادلات ساختاری انجام شد. تحلیلهای آماری و آزمونهای معادلات ساختاری همزمان بهترتیب در نرم افزارهای SPSS و smart PLS انجام شد. نتایج حاکی از آن بود که رهبری فراگیر تأثیر مثبت و معناداری بر مشارکتکاری و تعهد سازمانی کارکنان دارد. همچنین، رهبری فراگیر با قصد ترک شغل رابطه منفی و معناداری دارد. تعهد سازمانی نیز به عنوان یک عامل میانجی، بر رابطه بین رهبری فراگیر و مشارکتکاری تأثیر مثبت میگذارد. یافتههای این پژوهش نشان داد که بهبود رهبری فراگیر میتواند به افزایش مشارکت کاری و تعهد سازمانی کارکنان کمک کرده و در نتیجه، به کاهش قصد ترک شغل آنان منجر شود. بنابراین، مدیران باید به ترویج رهبری فراگیر و ایجاد محیطی مشارکتی توجه ویژهای داشته باشند تا از این طریق به بهبود عملکرد سازمانی دست یابند.