استانداردهای ملی کشاورزی زیستی (ارگانیک) ایران II: اصول، اهداف و استانداردهای تولید محصولات زیستی دامی و فرآوردههای غذایی
نویسندگان
1 گروه زراعت، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران
2 گروه زراعت، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران
3 گروه زراعت، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران
4 گروه زراعت، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران
5 گروه زراعت، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران
doi
10.22067/jag.v1i2.2693چکیده
امروزه کشاورزی زیستی بهعنوان یکی از مناسبترین نظامهای تولیدی جایگزین نظامهای کشاورزی رایج مورد توجه متخصصین علوم مختلف، عموم مردم حتی دولتمردان و سیاستگذاران نیز در سطح جهان قرار گرفته و تحقیقات وسیع در زمینهی ابعاد مختلف این نوع نظام تولیدی پایدار در حال گسترش هستند. در نظامهای تولید زیستی تاکید زیادی بر تلفیق زراعت و دامداری شده است و معتقدند که در یک واحد تولیدی کشاورزی زیستی باید تولیدات دامی نیز وجود داشته باشد. فرآوردههای دامی زیستی متعددی مانند گوشت، لبنیات و حتی محصولات زیستی حاصل ازفرآوردههای جانبی مانند پشم دامهای زیستی نیز مورد توجه و علاقه مصرفکنندگان قرار گرفتهاند. درکلیه مراحل تولید، عملآوری و بستهبندی تا زمانی که به دست مصرفکننده برسد باید استانداردها و معیارهای معینی برای فرآوردههای دامی نیز همانند فرآوردههای گیاهی رعایت شوند. در کشور ما، بسیاری از سامانههای کشاورزی و تولیدات دامی و غذایی از اولویت و امتیاز برای تبدیل به کشاورزی و محصولات زیستی گواهی شده برخوردارند، از جملهی این نظامها میتوان به مجتمعهای صنعتی پرورش و نگهداری دام و نیز تولیدات عشایر کوچنشین اشاره نمود که توانمندیهای بالقوهی بسیاری برای گواهی زیستی تولیدات آنها وجود دارد، ولی متأسفانه هیچگونه تشکیلاتی برای ساماندهی، گواهی و یا فروش محصولات تولید شده دامی و غذایی در اینگونه نظامها که عموماً در آنها اصول و قواعد تولید زیستی بهطور طبیعی و ناخودآگاه اجرا میشود، وجود ندارد. معرفی نظام تولید زیستی به بخش پرورش دام در کشور، مستلزم تدوین برنامهای جامع و همهجانبهنگر است ضمن اینکه وجود استانداردهای ملی و نیز تأسیس مؤسسات دولتی و غیر دولتی گواهی کنندهی محصولات دامی و غذایی زیستی، جزو اولین و ضروریترین اقدامات در این زمینه میباشند.