ارزیابی روشهای رگرسیونی نوین جهت تخمین بار رسوبی معلق در رودخانه سیستان
نویسندگان
1 دانشگاه زابل
2 گروه مهندسی آب، دانشگاه زابل، زابل، ایران
3 گروه مهندسی آب، دانشگاه زابل، زابل
4 مربی و عضو هیئت علمی دانشگاه شیراز، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی داراب، دانشگاه
doi
10.22125/iwe.2021.142017چکیده
برآورد صحیح حجم رسوب حمل شده توسط رودخانه از اهمیت زیادی در پروژههایی آبی برخوردار است. این مطالعه بر روی 1682 زوج داده برداشت شده که در بازه زمانی 1374-1390 صورت گرفت از روابط تجربی انتقال رسوب، مدلهای رگرسیونی بردار پشتیبان و نزدیکترین همسایه توسعه داده شده به منظور پیشبینی بار معلق رسوب رودخانه سیستان استفاده گردید. در این راستا علاوه بر متغیرهای دمای حداقل، دمای حداکثر، دبی و بار معلق برداشت شده، دبی کلاسه نیز به عنوان یک متغیر ورودی تاثیرگذار در مدلسازی رسوب معین مورد بررسی قرار گرفت. برای ترکیبهای متفاوت از ورودیها در هر کدام از روشهای رگرسیون بردار پشتیبان و رگرسیون ناپارامتری بهترین ساختار مدل رگرسیونی توجه به معیارهای ارزیابی تعیین گردید. نتایج این تحقیق نشان داد که در بین روابط تجربی روش توفالتی با مقدار جذر میانگین مربعات 66558 تن در روز و ضریب تبیین 705/0 بهتر از سایر روشها عمل کرده است. همچنین مدل رگرسیون بردار پشتیبان با ترکیب ورودیهای دبی، دمای حداقل، دمای حداکثر و دبی کلاسه با مقدار جذر میانگین مربعات خطا 3/2809 تن در روز و ضریب تبیین 96/0 بهترین نتیجه را در برآورد بار معلق رسوب رودخانه دارا بود. بر اساس نتایج این تحقیق روشهای رگرسیونی با تفاوت قابل ملاحظهای بهتر از روابط تجربی، بار معلق رسوب رودخانه سیستان را برآورد کردند.