رابطه فرهنگ دانشگاه و گرایش به یادگیری مادامالعمر با واسطه خودکارآمدی تحصیلی
نویسندگان
1 دانشیار روانشناسی تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران.
2 دانشجوی دکتری روانشناسی تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران.
3 دانشیار روانشناسی تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران.
4 استاد روانشناسی تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران.
doi
10.22099/jsli.2022.43329.3679چکیده
هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه فرهنگ دانشگاه و گرایش به یادگیری مادامالعمر با واسطهگری خودکارآمدی تحصیلی بود. طرح پژوهش توصیفی-همبستگی و از نوع مدلیابی معادلات ساختاری بود. جامعه آماری شامل کلیه دانشجویان سال چهارم دورة کارشناسی دانشگاه شیراز در سال تحصیلی 1401-1400 بودند که از بین آنها 380 نفر با استفاده از روش نمونهگیری خوشهای چند مرحلهای انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش، مقیاسهای گرایش به یادگیری مادامالعمر، فرهنگ دانشگاه و خودکارآمدی تحصیلی بودند. تحلیل دادهها با روش مدلیابی معادلات ساختاری و با استفاده از نرمافزار AMOS انجام شد. یافتهها نشانگر تأثیر مثبت فرهنگ دانشگاه بر خودکارآمدی تحصیلی و نیز خودکارآمدی تحصیلی بر گرایش به یادگیری مادامالعمر بود. همچنین، فرهنگ دانشگاه با واسطه خودکارآمدی تحصیلی گرایش به یادگیری مادامالعمر را پیشبینی کرد. مطابق با نتایج پژوهش حاضر، تمرکز بر فرهنگ دانشگاه میتواند به اصلاح الگوهای فکری و ارزیابی شناختی دانشجویان منجر شود، باورهای خودکارآمدی آنها را بهبود و گرایش به یادگیری مادامالعمر را در آنها افزایش دهد.
