تأثیر آموزش خودشفقتورزی بر فرایندهای تصمیمگیری اخلاقی نوجوانان دختر
نویسندگان
1 استاد رشته روانشناسی تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران.
2 دانشیار روانشناسی تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران.
3 دانشیار رشته روانشناسی تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران.
4 دانشجوی دکتری روانشناسی تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران.
doi
10.22099/jsli.2022.6746چکیده
هدف از پژوهش حاضر بررسی تاثیر آموزش خودشفقتورزی بر فرایندهای تصمیمگیری اخلاقی نوجوانان بود. شرکتکنندگان پژوهش 40 دانشآموز دختر 15 تا 16ساله بودند که از دبیرستانهای شهر شیراز انتخاب شدند. شرکتکنندگان بهصورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل جایگزین شدند و به ابزار پژوهش شامل: آزمون سناریوهای آگاهی اخلاقی، آزمون تبیین مباحث، مقیاس اخلاق چندبعدی، بازی خیر عمومی و آزمون خودشفقتورزی ذهنآگاهانه پاسخ دادند. طرح پژوهش از نوع آزمایشی پیشآزمون- پسآزمون با گروه کنترل و جایگزینی تصادفی بود. بهمنظور تعیین روایی بسته آموزشی نتایج پیشآزمون و پسآزمون دو گروه، در آزمون خودشفقتورزی ذهنآگاهانه مورد مقایسه قرار گرفت. با توجه به افزایش نمرات گروه آموزش نسبت به گروه کنترل، روایی بسته آموزشی مورد تایید قرار گرفت. نتایج تحلیل آماری کوواریانس چندمتغیری (مانکوا) نشان داد که نمرات گروه آموزشدیده در مقیاسهای آگاهی اخلاقی، قضاوت اخلاقی و عمل اخلاقی از مرحله پیشآزمون به پسآزمون نسبت به گروه کنترل افزایش معنیدار داشته است. اما در مقیاس قصد اخلاقی تاثیر معنیدار نداشت. در نتیجه میتوان گفت، آموزش خودشفقتورزی از طریق افزایش حس شفقت نسبت به خود و ارتقای خودشفقتورزی، فرایندهای شناختی لازم در تصمیمگیری اخلاقی را ارتقا میدهد.
