رابطه بین قضاوت اخلاقی و بی‌صداقتی تحصیلی با نقش میانجی خودکنترلی در دانش‌آموزان

نویسندگان

1 کارشناس ارشد روان‌شناسی تربیتی، واحد خوی، دانشگاه آزاد اسلامی، خوی، ایران.

2 استادیار گروه علوم تربیتی، واحد خوی، دانشگاه آزاد اسلامی، خوی، ایران.

doi
10.22099/jsli.2022.6747
چکیده

پژوهش حاضر با هدف تعیین رابطه بین قضاوت اخلاقی و بی‌صداقتی تحصیلی با نقش میانجی خودکنترلی در دانش‌آموزان انجام شد. طرح پژوهش حاضر از نوع توصیفی‌ـ‌همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش کلیه دانش‌آموزان دورة متوسطه اول شهر ارومیه در سال تحصیلی 1400-1399 به تعداد 10000 نفر بود. از این جامعه، نمونه‌ای به حجم 380 نفر به روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شد. ابزار جمع‌آوری اطلاعات شامل آزمون قضاوت اخلاقی و مقیاس‌های بی‌صداقتی تحصیلی و خودکنترلی بود. برای تجزیه‌وتحلیل داده‌ها از روش همبستگی پیرسون و مدل‌یابی معادلات ساختاری در برنامه SPSS نسخه 22 و AMOS نسخه 21 استفاده شد. یافته‌های پژوهش حاکی از برازش مناسب مدل پژوهش بوده و قضاوت اخلاقی هم به‌صورت مستقیم و هم به‌صورت غیرمستقیم با میانجی‌گری خودکنترلی پیش‌بینی‌کننده منفی و معنی‌دار بی‌صداقتی تحصیلی دانش‌آموزان بود. بر اساس یافته‌های این پژوهش می‌توان نتیجه گرفت که به‌منظور کاهش بی‌صداقتی تحصیلی، باید قضاوت اخلاقی و خودکنترلی دانش‌آموزان مورد توجه قرار گیرد.