مقایسه عادات مطالعه، خودکارآمدی و تعللورزی میان دانشآموزان مدارس تیزهوش و عادی
نویسندگان
1 دانشجوی دکترای روانشناسی عمومی، دانشگاه آزاد تبریز
2 استاد گروه روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی
3 کارشناس ارشد روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی
doi
10.22111/jeps.2014.2145چکیده
بهبود و توسعه عملکرد تحصیلی فراگیران یکی از اهداف اصلی مراکز آموزشی می¬باشد. نحوه¬ی استفاده از زمان و همچنین عادات مطالعه در دانش¬آموزان متفاوت است که این خود یکی از دلایل برتری آنها در تحصیل می¬باشد. هدف پژوهش حاضر مقایسه عادات مطالعه، خودکارآمدی و تعلل¬ورزی در دانش¬آموزان مدارس تیزهوش و عادی دوره متوسطه شهر اردبیل بود. روش: جامعه آماری پژوهش حاضر، شامل کلیه دانش¬آموزان تیزهوش و عادی متوسطه شهر اردبیل در سال تحصیلی 91-1390 می¬باشد. نمونه پژوهش به حجم 50 نفر (25 دانش¬آموز تیزهوش و 25 دانش¬آموز عادی) به صورت نمونه¬گیری تصادفی چند ¬مرحله¬ای انتخاب شد و برای جمع¬آوری¬ داده¬ها از پرسشنامه عادات مطالعه PSSHI))، پرسشنامه خودکارآمدی شرر و همکاران و پرسشنامه تعلل¬ورزی لای استفاده شده است. روش تحقیق از نوع علی- مقایسه¬ای بوده و برای تجزیه و تحلیل¬داده از تحلیل واریانس چند¬متغیری (مانوا) استفاده شده است. نتایج این مطالعه نشان¬ داد که بین دانش¬آموزان عادی و تیزهوش در سه مؤلفه از مؤلفه¬های عادات مطالعه یعنی حافظه، برگزاری امتحانات، تندرستی و کل عادات مطالعه و همچنین تعلل¬ورزی تفاوت معنی¬دار وجود دارد. اما از لحاظ خودکارآمدی بین دانش¬آموزان تفاوت معناداری وجود نداشت. بر اساس نتایج این پژوهش به نظر می¬رسد که دانش¬آموزان تیزهوش از وقتشان به بهترین وجه استفاده می¬کنند و از تعلل¬ورزی کمتر و تلاش بیشتری در رسیدن به اهدافشان برخوردارند.