عدم تغییر HDL در حضور افزایش پاراکسوناز-1 در پاسخ به تمرینات TRX در زنان چاق میانسال غیرفعال

نویسندگان

1 مربی گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد ساوه، ساوه، ایران

2 استادیار گروه فیزیولوژی ورزش، دانشگاه آزاد اسلامی‎واحد ساوه، ساوه، ایران (* نویسنده مسئول)

doi
10.22038/mjms.2022.61575.3603
چکیده

مقدمه: شواهد علمی از کاهش اثرات آنتی آتروژنیک و آنتی اکسیدانی PON-1 (PON1) در حضور چاقی حکایت دارند. مطالعه حاضر با هدف تعیین اثر 8 هفته تمرین TRX بر PON1 و HDL در زنان چاق میانسال غیرفعال انجام گرفت.روش کار: برای این منظور ، تعداد 28 زن چاق میانسال غیرفعال 30 تا 40 ساله (36 ≥ BMI ≥ 30) به شیوه تصادفی به گروه های TRX (8 هفته، 3 جلسه در هفته) و کنترل (عدم تمرین) تقسیم شدند. سطوح ناشتایی فعالیت PON-1 و HDL و شاخص های آنتروپومتریکی (وزن، دور شکم، شاخص توده بدن، چربی احشایی و درصد چربی بدن) در شرایط قبل و 48 ساعت پس از آخرین جلسه تمرین در هر دو گروه اندازه گیری شد. از آزمون آماری تی مستقل و همبسته جهت مقایسه سطوح پایه و تغییرات متغیرها بین دو گروه بین دو شرایط قبل و پس از برنامه تمرینی استفاده شد. نتایج: تمرینات TRX به افزایش معنی دار PON-1 (016/0 = p) و کاهش شاخص های آنتروپومتریکی(05/0 >ρ) منجر شد اما سطوح HDL تغییر معنی داری پیدا نکرد(087/0 = p). هیچ یک از متغیرها در گروه کنترل تغییر نکردند(05/0 < ρ).نتیجه گیری: علیرغم عدم تغییر HDL، اجرای تمرینات TRX بواسطه افزایش PON-1 با اثرات آنتی اکسیدانی و آنتی آتروژنیکی در زنان چاق میانسال همراه است.

کلیدواژه‌ها