بررسی آزمایشگاهی عوامل موثر بر گذردهی جریان در سازه آبگیر تحتانی متخلخل
نویسندگان
1 دانشجوی دکترا دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری
2 گروه مهندسی آب، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری
3 گروه مهندسی آب، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری
doi
10.22125/iwe.2021.138251چکیده
روشهای متعددی برای آبگیری از رودخانهها وجود دارد که هر یک ویژگیها و محدودیتهای خاص خود را دارند. آبگیری به روش ثقلی به شیوههای مختلفی امکانپذیر میباشد که استفاده از آبگیر تحتانی متخلخل یکی از این روشها میباشد. در پژوهش حاضر با ساخت مدل آزمایشگاهی در دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری و اجرای 54 آزمایش، تاثیر دانهبندی و شیب سطح آبگیر تحتانی متخلخل و نیز دبی ورودی بر میزان دبی انحرافی آبگیر بررسی شد. نتایج نشان داد ضریب دبی برای سطح افقی آبگیر در دبی 9/11 لیتر بر ثانیه برای دانهبندی های با D50، 5/11 و 25 میلیمتر به ترتیب 053/0 و 068/0 است که نشان دهنده افزایش ضریب دبی با افزایش D50 ذرات محیط آبگیر است. همچنین ضریب دبی برای دانهبندی mm5/11= D50 در دبی 9/11 لیتر بر ثانیه برای شیب سطح 0 و 20 درصد به ترتیب 053/0 و 039/0 است که نشان دهنده کاهش ضریب دبی با افزایش شیب سطح آبگیر تحتانی است. با رسم تغییرات ضریب دبی جریان منحرف شده توسط آبگیر نسبت به دبی ورودی مشاهده شد که در دبیهای کمتر تغییرات ضریب دبی نسبت به دبی ورودی بیشتر میباشد ولی با افزایش دبی ورودی به مقدار ثابتی میرسد. با بررسی دادههای بدست آمده و استفاده از تحلیل ابعادی و رگرسیون چند متغیره بین نتایج آزمایشها، روابطی برای تخمین دبی و ضریب آبگذری برای این آبگیر پیشنهاد شده است.