بررسی علل کاهش سطح آب زیرزمینی (مطالعه موردی: آبخوان ارومیه)
نویسندگان
1 استادیار گروه عمران، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه زابل. زابل
2 دانشیار، دکتری مهندسی آب و سازههای هیدرولیکی ،گروه مهندسی عمران، دانشگاه آیت اله بروجردی(ره)، بروجرد، ایران
3 دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی عمران-مهندسی و مدیریت منابع آب، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه زابل
4 مربی گروه عمران، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه زابل. زابل
doi
10.22125/iwe.2021.138346چکیده
در سالهای اخیر افزایش تقاضای آب، توسعه صنعتی، کشاورزی و عدم مدیریت صحیح باعث وارد شدن تنش به منابع آب به ویژه منابع آب زیرزمینی شده است. یکی از آبخوانهایی که در سالهای اخیر با افت شدید سطح آب زیرزمینی روبه رو بوده است، آبخوان ارومیه میباشد. در این تحقیق با بررسی بارندگی، تبخیر، دما، جریان رودخانهها در ایستگاههای هیدرومتری و تخلیه چاههای بهرهبرداری، سعی شد سهم هر یک از این عوامل در میزان کاهش سطح آبهای زیرزمینی آبخوان ارومیه تعیین شود. جهت بررسی تغییرات از ترکیب تبدیل موجک با روش آنتروپی بهره گرفته شد. در این مطالعه، از سریهای زمانی ماهانه برای دوره آماری 16 ساله (1396-1380) استفاده شد. سپس سری زمانی اصلی به سه دسته مساوی تقسیم و تغییرات پیچیدگی بر مبنای معیار پیچیدگی موجک-آنتروپی در این بازههای زمانی محاسبه شد. نتایج نشان داد که معیار موجک- آنتروپی (SWS) در تمام چاههای مشاهدهای منتخب در تمام بازههای زمانی کاهش داشته که نشاندهنده کاهش میزان پیچیدگی نوسانات سطح آب زیرزمینی آبخوان ارومیه و در نتیجه تنشهای وارد بر آبخوان میباشد. براساس نتایج این تحقیق، برداشت از چاههای بهرهبرداری و دما به ترتیب دو عامل اصلی مؤثر بر افت آبهای زیرزمینی آبخوان ارومیه میباشند.