فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

این پژوهش با هدف اثربخشی آموزش ذهن دلسوز بر تحمل پریشانی، جرئتمندی، خوددلسوزی و همدلی نوجوانان انجام شده است. روش پژوهش از نوع نیمه‌آزمایشی از نوع پیش‌آزمون-پس‌آزمون به همراه مرحلۀ پیگیری 45روزه با گروه کنترل بود. جامعۀ پژوهش شامل کلیۀ نوجوانان 16-18سالۀ شهر اصفهان در بازۀ زمانی بهار 1403 بود. برای انتخاب نمونه، ابتدا با استفاده از روش نمونه‌گیری تصادفی چندمرحله‌ای، تعداد 40 نفر نوجوان انتخاب و به طور تصادفی در گروه گواه و آزمایش بیست نفر گمارده شدند. گروه آزمایش تحت آموزش ذهن دلسوز بر اساس پروتکل پرورش ذهن دلسوز آیرنز و بیوماونت  قرار گرفت. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامۀ تحمل پریشانی، پرسشنامۀ ابراز وجود، پرسشنامۀ خوددلسوزی فرم کوتاه و پرسشنامۀ همدلی کودکان و نوجوانان بودند. به‌ منظور تجزیه‌وتحلیل داده‌ها از تحلیل واریانس استفاده شد. یافته‌ها حاکی از آن بود که آموزش ذهن دلسوز بر تحمل پریشانی، جرئتمندی، خوددلسوزی و همدلی نوجوانان تأثیر مثبت و معنادار داشته است و این تأثیر در مرحلۀ پیگیری بعد از 45 روز همچنان پایدار بود. در نتیجه، ارتقا و پرورش ذهن دلسوز موجبات بهبود تحمل پریشانی، جرئتمندی، خوددلسوزی و همدلی و نیز مصون‌سازی نوجوانان در برابر آسیب‌های روان‌شناختی مانند اضطراب و افسردگی را فراهم می‌کند.