بررسی ریسک آلودگی آبخوان دشت سلماس با استفاده از روش DRASTIC-L بهینهشده با الگوریتم ژنتیکی
نویسندگان
1 گروه علوم زمین، دانشکده علوم طبیعی، دانشگاه تبریز، شهر تبریز، ایران
2 گروه علوم زمین، دانشکده علوم طبیعی، دانشگاه تبریز، شهر تبریز، ایران
3 گروه عمران آب دانشگاه مراغه
4 گروه علوم زمین، دانشکده علوم طبیعی، دانشگاه تبریز، شهر تبریز
doi
10.22125/iwe.2021.133696چکیده
نیترات یکی از شایعترین آلایندههای منابع آبی است که از کودهای شیمیایی، آفتکشها و یا فاضلابهای خانگی و صنعتی منشا میگیرد و موجب آلودگی آبهای زیرزمینی میشود. آبخوان دشت سلماس به علت رونق کشاورزی در منطقه در معرض خطر آلودگی نیترات قرار دارد. لذا ارزیابی ریسک آلودگی این آبخوان نسبت به آلاینده نیترات و تعیین مناطق در معرض خطر امری ضروری میباشد. در این پژوهش ریسک آلودگی آبخوان دشت سلماس با استفاده از روش DRASTIC-L و سرعت جریان آب زیرزمینی مورد بررسی قرار گرفته است. در این روش بعد از تهیه هشت لایه رستری روش DRASTIC-L و سپس بهینهسازی وزنهای پارامترها با استفاده از الگوریتم ژنتیکی، نقشه آسیبپذیری آبخوان نسبت به آلاینده نیترات بدست آمد. در نهایت نقشه ریسک آلودگی نیترات از حاصلضرب آسیبپذیری آبخوان در سرعت جریان آب زیرزمینی حاصل شد. نتایج نشان داد که ریسک آلودگی آبخوان نسبت به آلاینده نیترات در قسمتهای غربی آبخوان بالا میباشد و در قسمتهای شرقی و مرکزی آبخوان، ریسک آلودگی خیلی کم است.