برآورد ضرایب گیاهی فضای سبز شهری با استفاده از الگوریتم سبال و تصاویر لندست (مطالعه موردی: شهر مشهد)
نویسندگان
1 دانشیار گروه مهندسی آب دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد.
2 گروه مهندسی آب،دانشکده کشاورزی،دانشگاه فردوسی مشهد
3 گروه مهندسی آب، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد
4 دانشیار دانشکده کشاورزی دانشگاه فردوسی مشهد
doi
10.22125/iwe.2021.133760چکیده
در خصوص برآورد تبخیر- تعرق فضای سبز علاوه بر ضریب گیاهی باید ضرایب مربوط به خرداقلیم، تعدیل تراکم بوته و تنظیم گونه گیاهی خاص نیز محاسبه گردند. در این تحقیق با استفاده از تصاویر ماهوارهای لندست 7 و اطلاعات ایستگاه سینوپتیک مشهد میزان تبخیر- تعرق واقعی فضای سبز محاسبه و سپس با استفاده از پارامترهای اقلیمی و محیطی به دست آمده از تصاویر ماهوارهای و مدل سبال، رابطهای بین ضریب میکروکلیما و دمای هوا و نیز رابطهای بین ضریب تراکم و شاخص تفاضل نرمالشده پوشش گیاهی برقرار شد. در نهایت با پایش رطوبت خاک به صورت میدانی در پارک غدیر شهر مشهد، صحت سنجی روابط به دست آمده مورد بررسی قرار گرفت. با تعیین موقعیت مکانهای میدانی بر روی تصویر ماهوارهای، و رابطه بین شاخص NDVI و ضریب تراکم فضای سبز مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نشان داد که بهترین مدل ارائه شده با استفاده از رگرسیون خطی به صورت Kd=0.9941*NDVI+0.5058 با ضریب همبستگی برابر 98/0 میباشد و حداکثر درصد خطا بین تبخیر- تعرق محاسبهشده برای فضای سبز با استفاده از روابط استخراج و مقادیر اندازهگیری شده از پایش وزنی رطوبت کمتر از 24 درصد میباشد. به دلیل کمآبیاری شدید در فضاهای سبز جنگلی و در دسترس نبودن آب به میزان کافی در اختیار گیاه، محاسبه تبخیر- تعرق فضای سبز با استفاده از مدل سبال مناسب نبوده و دارای خطای زیادی میباشد. بنابراین به جای استفاده از مدل سبال میتوان از روابط استخراج شده برای تعیین ضرایب گیاهی و نیاز آبی فضاهای سبز شهری استفاده نمود.