ارزیابی قابلیت برنامهریزی بیانژن در تخمین تبخیرتعرق پتانسیل در مقایسه با رابطه هارگریوز- سامانی
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی و مدیریت منابع آب، دانشگاه تحصیلات تکمیلی صنعتی و فناوری پیشرفته، کرمان، ایران
2 گروه مهندسی نقشه برداری، دانشکده مهندسی عمران و نقشه برداری، دانشگاه تحصیلات تکمیلی صنعتی و فناوری پیشرفته، کرمان، ایران
3 استادیار، گروه مهندسی آب، دانشگاه جیرفت، جیرفت، ایران.
4 گروه مهندسی نقشه برداری، دانشکده مهندسی عمران و نقشه برداری، دانشگاه تحصیلات تکمیلی صنعتی و فناوری پیشرفته، کرمان، ایران
doi
10.22125/iwe.2021.133766چکیده
در مناطق دارای شرایط اقلیمی گرم، با توجه به کمبود آب، برآورد تبخیرتعرق از اهمیت ویژهای در برنامهریزی و مدیریت منابع آب برخوردار است. در این مقاله از رویکرد برنامهریزی بیانژن (GEp ) جهت برآورد تبخیر تعرق روزانه در ایستگاههای سینوپتیک یزد (اقلیم گرم و خشک) و جیرفت (اقلیم گرم و مرطوب) استفادهشده است. نتایج این روش و رابطهی تجربی هارگریوز-سامانی با نتایج روابط تجربی پنمن مانتیث فائو-56 صحتسنجی شده است. برای ارزیابی کارایی روشهای مورد استفاده، از پارامترهای آماری ضریب تعیین (R2)، جذر متوسط مربعات خطا (RMSE) و میانگین خطای مطلق (MAE)استفادهشده است. نتایج این پژوهش نشان میدهد که مدل GEp با 951/0R2=و mm/day 66/0RMSE=برای یزد و 958/0R2= و mm/day 65/0RMSE= برای جیرفت نسبت به رابطه هارگریوز- سامانی از عملکرد بالاتری برخوردار است. ازاینرو استفاده از GEp بهعنوان مدلی با قابلیتهای بالا بهمنظور برآورد تبخیرتعرق در مناطق دارای اقلیم گرم و خشک و همچنین گرم و مرطوب توصیه میشود.