اثربخشی مداخله مثبتاندیشی بر فرسودگی تحصیلی و درگیری تحصیلی دانشآموزان
نویسندگان
1 استادیار، گروه روانشناسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
2 دانشجوی کارشناسی ارشد، روانشناسی عمومی، دانشگاه شهید مدنی آذربایجان، تبریز، ایران.
3 دانشجوی دکتری، گروه روانشناسی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران
doi
10.22108/ppls.2024.138725.2448چکیده
پژوهش با هدف اثربخشی مداخله مثبتاندیشی بر فرسودگی تحصیلی و درگیری تحصیلی دانشآموزان پایه پنجم ابتدایی شهر کرمان انجام شد. روش مطالعه شبهآزمایشی با طرح پیش آزمون - پسآزمون و پیگیری همراه با گروه کنترل بود. ابتدا به 100 نفر از دانشآموزان بهصورت در دسترس پرسشنامه فرسودگی تحصیلی و درگیری تحصیلی داده شد و از میان آنها 40 نفر بهعنوان نمونه (افرادی دارای درگیری تحصیلی پایین تا متوسط و فرسودگی تحصیلی بالا) انتخاب شدند و به شیوه تصادفی ساده در دو گروه آزمایش و کنترل قرار گرفتند. در این پژوهش از دو پرسشنامه درگیری تحصیلی و فرسودگی تحصیلی و همچنین بسته استاندارد آموزشی مثبتاندیشی استفاده شد. مشارکتکنندگان گروه آزمایش به مدت 8 جلسه 90 دقیقهای آموزش داده شدند؛ درحالیکه در این مدت گروه کنترل در کلاسهای مثبتاندیشی شرکت نداشتند. قبل از شروع آموزش از هر دو گروه آزمایش و کنترل پیشآزمون گرفته شد. برای تحلیل دادهها از آزمون اندازهگیری مکرر استفاده شد. یافتههای اجرای دو پرسشنامه نشان دادند آموزش مثبتاندیشی بر فرسودگی تحصیلی و درگیری تحصیلی دانشآموزان تأثیر معناداری دارد؛ بنابراین، میتوان نتیجه گرفت آموزش مثبتاندیشی باعث بهبود فرسودگی تحصیلی و درگیری تحصیلی دانشآموزان شده است. همچنین، آموزش مثبتاندیشی در دانشآموزان باعث حذف افکار منفی و پرورش افکار مثبت شده است، سطح انرژی و توانمندی دانشآموزان را افزایش داده و این امکان را برای دانشآموز فراهم کرده است تا با رهایی از تفکر منفی، شکست را به موفقیت و تهدید را به فرصت تبدیل کنند.
