مطالعه اثر تنظیمکننده رشد گیاهی سایکوسل بر عملکرد دانه و اجزاء عملکرد آن در گلرنگ (Carthamus tinctorius L.) رقم محلی اصفهان
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه زراعت، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهید باهنر کرمان
2 دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه زراعت، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهید باهنر کرمان
3 دانشیار، گروه باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهید باهنر کرمان
doi
10.22092/ijmapr.2011.6648چکیده
در یک سری مطالعههای مزرعهای طی دو سال زراعی، تأثیر مصرف سایکوسل به صورت محلولپاشی در مراحل اولیه رشد (4-3 برگی) بر عملکرد دانه و اجزای عملکرد آن در گیاه گلرنگ (Carthamus tinctorius L.)، رقم محلی اصفهان، در مزرعه تحقیقاتی دانشکده کشاورزی دانشگاه باهنر کرمان، در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی با سه تکرار مطالعه گردید. در سال اول اثر غلظتهای 0، 1000 و 2000 میلیگرم در لیتر آزمایش شدند. در مقایسه با شاهد، سایکوسل تأثیری بر طول و قطر ساقه نداشت و باعث افزایش معنیدار انشعابات کل، تعداد برگ در گیاه، تعداد طبق در بوته، تعداد دانه در طبق، وزن هزاردانه، عملکرد بیولوژیک و دانه گردید، ولی تأثیری بر درصد پروتئین و روغن و شاخص برداشت نداشت. در سال دوم اثر غلظتهای 0، 1000، 2000، 3000 و 4000 میلیگرم در لیتر آزمایش شد. در مقایسه با شاهد، افزایش غلظت سایکوسل تا غلظت 3000 میلیگرم در لیتر باعث افزایش انشعابات کل، انشعابات فرعی، تعداد طبق در بوته، وزن طبق، وزن هزاردانه، عملکرد دانه و بیولوژیک گردید و در برخی موارد غلظت 3000 میلیگرم نسبت به بقیه غلظتها مؤثرتر بود. با توجه به نتایج دو ساله، به نظر میرسد مؤثرترین غلظت سایکوسل جهت افزایش محصول دانه 1000 میلیگرم در لیتر باشد.