مدلسازی تبخیر از سطح آزاد آب با استفاده از ماشین بردار پشتیبان و حداقل مربعات ماشین بردار پشتیبان
نویسندگان
1 گروه مهندسی آب، دانشکده کشاورزی، دانشگاه گنبدکاووس
2 دانشیار گروه مرتع و آبخیزداری، دانشکده کشاورزی، دانشگاه گنبدکاووس، گنبد، ایران
3 گروه مهندسی آب، دانشگاه گنبد کاووس
doi
10.22125/iwe.2021.128205چکیده
تبخیر یکی از فرایندهای مهم و تأثیرگذار در چرخه آبی است. تشت تبخیر به علت سهولت تفسیر دادههای آن در سراسر دنیا بهعنوان شاخصی برای تعیین تبخیر از دریاچهها و مخازن استفاده میشود. بنابراین با ثبت درست مقدار تبخیر از تشت میتوان تبخیر و تعرق گیاه مرجع را تخمین زد. روابط تجربی ارائهشده برای تخمین تبخیر از سطوح آزاد با در نظر گرفتن پارامترهای هواشناسی بهعنوان ورودی، دارای تنوع زیاد است. دقت روابط تجربی در مناطق مختلف متفاوت است و در هر منطقه نیاز به واسنجی دارد. همچنین از دقت بالایی برخوردار نبوده و دسترسی به تمام پارامترهای ورودی مشکل و یا اندازهگیری آنها محتاج صرف هزینه و زمان زیادی میباشد. هدف از این تحقیق ارزیابی کارایی مدلهای ماشین بردار پشتیبان و حداقل مربعات ماشین بردار پشتیبان جهت تخمین تبخیر از سطح آزاد آب در استان گلستان میباشد. در این تحقیق از دادههای هواشناسی روزانه سه ایستگاه سینوپتیک (کلاله، گرگان و بندر ترکمن) به مدت 17 سال (1376-1393) استفاده شد. نتایج نشان داد بین الگوهای ورودی به مدلهای SVM و LSSVM، الگوی 16 با پارامترهای ورودی رطوبت نسبی کمینه، رطوبت نسبی بیشینه، سرعت باد و ساعات آفتابی دارای بیشترین R2 و کمترین RMSE و MBE بود. مدل LSSVM در ایستگاه بندر ترکمن دارای بهترین پیشبینی نسبت به دو ایستگاه دیگر بوده است. همچنین در همه ایستگاههای موردمطالعه مدل LSSVM دارای R2 بیشتر و RMSE و MBE کمتری نسبت به مدل SVM بوده است.