نقش انعطافپذیری روانشناختی بر اضطراب کرونا با میانجیگری تنظیم شناختی هیجان در دانشجویان
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی و آموزش افراد با نیازهای خاص، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران
2 دانشیار گروه روانشناسی و آموزش افراد با نیازهای خاص، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران
doi
10.22108/ppls.2023.131756.2235چکیده
این پژوهش با هدف بررسی تأثیر انعطافپذیری روانشناختی بر اضطراب کرونا با میانجیگری تنظیم شناختی هیجان در دانشجویان مقطع کارشناسی مرکز آموزش عالی پلدختر انجام شد. روش پژوهش، توصیفی از نوع همبستگی بود. نمونه شامل 230 نفر از دانشجویان مقطع کارشناسی مرکز آموزش عالی پلدختر در سال تحصیلی 400-1399 بود که براساس قاعده سرانگشتی کلاین و به روش نمونهگیری دردسترس انتخاب شدند. ابزارهای بهکاررفته در این پژوهش، مقیاس اضطراب کرونا ویروس، سیاهه انعطافپذیری شناختی و پرسشنامه تنظیم شناختی هیجان بود. تحلیل دادهها به روش آماری تحلیل مسیر، انجام و برای بررسی نقش واسطهای متغیرها از آزمون بوتاستراپ استفاده شد. یافتهها نشان دادند پس از حذف مسیر مستقیم از راهبردهای سازشیافته تنظیم هیجان به اضطراب کرونا، مدل علّی انعطافپذیری روانشناختی به اضطراب کرونا دانشجویان ازطریق نقش واسطهای راهبردهای سازشنایافته تنظیم هیجان تأیید شد. بهطور کلی، راهبرد سازشنایافته تنظیم هیجان نقش میانجی در رابطۀ بین انعطافپذیری روانشناختی و اضطراب کرونا ایفا کرد؛ بنابراین، انجامدادن اقدامات مناسب برای کاهش راهبرد سازشنایافته تنظیم هیجان و افزایش انعطافپذیری روانشناختی در دانشجویان پیشنهاد میشود.
