نقش واسطهای خودشفقتورزی در رابطه کمالگرایی و بهزیستی فاعلی
نویسندگان
1 استادیار گروه روانشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران جنوب، تهران، ایران
2 کارشناس ارشد روانشناسی شخصیت، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران جنوب، تهران، ایران.
doi
10.22108/ppls.2023.133202.2288چکیده
با مطرحشدن روانشناسی مثبت و رشد فزاینده آن در عصر کنونی، توجه روانشناسی از تمرکز به اختلالها و مشکلات روانی به مطالعه علمی تجربهها و صفتهای فردی مثبت و توجه به نهادهایی جلب شد که تحول این تجربهها و صفتها را تسهیل میکنند. این پژوهش با هدف شناخت نقش واسطهای خودشفقتورزی بین کمالگرایی و بهزیستی فاعلی (رضایت از زندگی و عواطف مثبت و منفی) دانشجویان انجام شد. طرح پژوهش، توصیفی از نوع همبستگی بود. 353 (233 زن و 120 مرد) دانشجوی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران جنوب با روش نمونهبرداری داوطلبانه بهصورت برخط (آنلاین) به فرم کوتاه مقیاس خودشفقتورزی، مقیاس رضایت از زندگی، فهرست عواطف مثبت و منفی و مقیاس کمالگرایی چندبعدی تهران پاسخ دادند. نتایج تحلیل مسیر ضمن تأیید نقش واسطهای خودشفقتورزی بین ابعاد کمالگرایی و بهزیستی فاعلی و برازش مدل نشان دادند کمالگرایی و خودشفقتورزی 33 درصد از واریانس رضایت از زندگی، 15 درصد از واریانس عواطف مثبت و 22 درصد از واریانس عواطف منفی را تبیین میکنند. بهعلاوه، 17 درصد از واریانس خودشفقتورزی ازطریق کمالگرایی تبیینپذیر است؛ بنابراین، با آموزش خودشفقتورزی آثار مخرب کمالگرایی بر بهزیستی فاعلی کاهش مییابد.
