تبیین پایداری صنعت دامپروری استان اصفهان
نویسندگان
1 دانشیار گروه جغرافیا، دانشکده علوم انسانی ، دانشگاه زنجان، زنجان، ایران
2 کارشناسی ارشد گروه جغرافیا، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه زنجان، زنجان، ایران
doi
10.22108/sppl.2022.130233.1607چکیده
تعیین و اجرای برنامههای توسعهای، به دلیل ضعف و ناکارآمدی ارتباط سیستماتیک بین بخشهای مختلف تولیدات کشاورزی و دامپروری با ظرفیت منابع طبیعی (آب و مراتع)، صنایع فرآوری، نهادهای مالی، توزیع نهاده و محصولات دامی در کشور، نیازمند تمرکز و توجه ویژه برای شناسایی ظرفیتها، پتانسیلها و تعاملات اثرگذار بر صنعت دامپروری است. ارتباط سیستماتیک بین بخشهای مختلف تولید و عرضه در سایر کشورها با بهرهگیری از اتصال جریانهای تولید، صادرات و پایانههای وارداتی با همکاری بخشهای خصوصی قدرتمند برقرار شده است. در حال حاضر، در استان بالغ بر 5/6 میلیون واحد دامی وجود دارد و یکی از بزرگترین استانهای تولیدکنندۀ محصولات دام، طیور و آبزیان است؛ بهطوری که در زمینۀ مرغ گوشتی، مرغ تخمگذار و شترمرغ رتبۀ دوم، شیر خام و ماهیان زینتی رتبۀ اول، عسل رتبۀ سوم و گوشت قرمز رتبۀ پنجم کشور را به خود اختصاص داده است. در همین راستا، تدوین برنامۀ توسعۀ پایدار صنعت دامپروری استان اصفهان بهمنظور شناسایی و بومیکردن ارتباطات سیستماتیک برای بهبود و ایجاد توسعۀ پایدار در صنعت دامپروری استان ضروری است.هدف: هدف کلی این تحقیق، برنامهریزی مناسب و علمی برای بهبود و توسعۀ تولیدات دامی در راستای افزایش بهرهوری تولیدات دامی و صنایع مرتبط همسو با استفادۀ بهینۀ از پتانسیلها، قابلیتها و ظرفیتهای موجود است.روش: این پژوهش از نوع پیمایشی است و برای دستیابی به اهداف پژوهش متناسب با جامعۀ آماری طرح، پرسشنامههایی طراحی شد. علاوه بر این، برای کسب اطلاعات بیشتر، از روشهای مصاحبۀ نیمهباز و مشاهده نیز استفاده شد. برای تجزیهوتحلیل دادهها و اطلاعات، از روشهای مختلف تحلیل آماری توصیفی و استنباطی و تحلیل شبکۀ دستاندرکاران به کمک نرمافزار SPSS/PC+ استفاده شد.نتایج: برنامهریزی مناسب و علمی برای بهبود و توسعۀ تولیدات دامی در راستای افزایش بهرهوری تولیدات دام، طیور، سایر ماکیان و زنبورعسل براساس اسناد بالادستی موجود، سیاستهای کلان اقتصاد مقاومتی کشور و جامعنگری از الزامات برنامههای توسعۀ پایدار صنعت دامپروری استانهاست.