بررسی تغییرات زمانی- مکانی کیفیت منابع آب زیرزمینی دشت بروجرد- دورود
نویسندگان
1 ، گروه مهندسی آب، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه لرستان، خرم آباد، ایران
2 عضو هیئت علمی گروه مهندسی آب ، دانشکده کشاورزی دانشگاه لرستان
3 گروه مهندسی آب، دانشجوی کارشناسی ارشد آبیاری و زهکشی، دانشگاه لرستان، خرم آباد، ایران
doi
10.22125/iwe.2020.114959چکیده
منابع آب زیرزمینی بزرگترین ذخیرهی قابلدسترس آب شیرین زمین هستند و مدیریت این منابع و کنترل کیفی آنها از اهمیت بالایی برخوردار است. هدف از این تحقیق، بررسی تغییرات زمانی و مکانی پارامترهای کیفی آب زیرزمینی ازنظر مصارف شرب و کشاورزی بر اساس طبقهبندی شولر و ویلکاکس در دشت بروجرد- دورود است. در پژوهش حاضر از پارامترهای کیفی ازجمله هدایت الکتریکی، نسبت جذبی سدیم، اسیدیته، کلسیم، کلر، منیزیم، سدیم و سولفات از 55 منبع در سالهای 1380 و 1395 استفاده شد. برای تهیه نقشههای پهنهبندی از روشهای زمینآمار که روش درونیابی کریجینگ مناسبتر بود، استفاده شد. نتایج تحقیق نشان داد که اکثر مناطق دشت در سالهای 1380 حدود 78/59 درصد منابع در وضعیت مطلوب قرار دارند که در سال 1395 به 79/95 درصد بهبودیافته است. در طبقهبندی کشاورزی در سال 1380 بیش از 08/74 درصد منطقه دارای کیفیت خوب و قابلقبول بوده است که در سال 1395 به حدود 94/85 درصد افزایشیافته است.