فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

این آزمایش به منظور بررسی مقایسه عصاره‌های آویشن باغی (Thymus vulgaris L.)، سرخارگل (Echinacea purpurea (L.) Moench.)، سیر (Allium sativum L.) و آنتی‌بیوتیک ویرجینیامایسین به‌عنوان بهبود دهنده‌های رشد بر عملکرد جوجه‌های گوشتی انجام شد. تعداد 480 قطعه جوجه یک روزه از سویه رأس 308 در قالب طرح کامل تصادفی با 6 تیمار (شامل عصاره‌های آویشن باغی، سرخارگل، سیر، مخلوط عصاره‌ها با دوز 1/0 درصد، ویرجینیامایسین با دوز 15/0 درصد و گروه کنترل) و 4 تکرار و 20 جوجه در هر تکرار به‌طور تصادفی بین قفسه‌ها تقسیم گردید. در پایان آزمایش از هر تکرار 2 قطعه پرنده با وزنی نزدیک به میانگین وزنی تکرار انتخاب و جهت بررسی درصد لاشه (100 × وزن لاشه خالی/ وزن زنده پرنده)، درصد چربی بطنی و وزن اندامهای گوارشی، کشتار گردید. نتایج بدست آمده نشان داد که در پایان هر دو مقطع 21 و 42 روزگی بیشترین و کمترین وزن بدن و افزایش وزن بدن به‌ترتیب مربوط به جوجه‌های تغذیه شده با جیره غذایی آنتی‌بیوتیک و سرخارگل بود. ویرجینیامایسین مصرف خوراک را افزایش داد، اما این اختلاف بجز با گروه سرخارگل با دیگر گروهها معنی‌دار نبود (05/0P>). در کل دورۀ پرورشی (42-1 روزگی) نیز کمترین و بیشترین ضریب تبدیل به‌ترتیب مربوط به تیمار آنتی‌بیوتیک و سرخارگل بود (05/0>P)، هر چند که در این دوره ضریب تبدیل در گروه آویشن باغی تفاوت معنی‌داری با گروه آنتی‌بیوتیک نشان نداد (05/0P>). درصد لاشه، درصد چربی بطنی و وزن اندامهای گوارشی بجز روده تفاوت معنی‌داری بین تیمارها نداشت. به‌طوری که کمترین و بیشترین وزن روده به‌ترتیب متعلق به تیمارهای آنتی‌بیوتیک و کنترل بود.