نقش عوامل محیطی در حساسیت خاکهای مرتعی استان آذربایجانغربی به فرسایش آبی
نویسندگان
1 گروه آبخیزداری
2 گروه خاکشناسی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه ارومیه
3 گروه مرتع و آبخیزداری، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه ارومیه، ارومیه
4 گروه مرتع و آبخیزداری، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه ارومیه
doi
10.30466/asr.2026.55782.1865چکیده
فرسایشپذیری خاک تحت تأثیر عوامل محیطی و مدیریتی قرار داشته و از نظر کمی و کیفی بهعنوان یک شاخص کلیدی برای تخمین پتانسیل تلفات خاک مطرح است. این پارامتر برای برنامهریزی در جهت اجرای حفاظت خاک و نیز اولویتبندی اقدامات حفاظتی خاک ضروری است. این مطالعه بهمنظور تعیین متغیرهای تأثیرگذار مستقیم و غیرمستقیم محیطی بر شاخص فرسایشپذیری (K) در زیرحوضههای استان آذربایجان غربی انجام گرفت. برای این منظور 131 نمونه خاک از سایتهای معرف مرتعی در استان آذربایجانغربی با پراکنش مناسب از لایه سطحی (صفر تا 20 سانتیمتر) برداشت شد. مقادیر شن، سیلت، رس، کربن آلی، آهک، رطوبت اشباع، اسیدیته و هدایت الکتریکی در آزمایشگاه اندازهگیری و طبقه نفوذپذیری و ساختمان نمونهها مشخص شد. خصوصیات توپوگرافیکی دامنه شامل شیب، جهت شیب دامنه و ارتفاع نقاط نمونهبرداری با استفاده از ابزارهای شیبسنج، آزیموتسنج و سامانه موقعیتیاب جغرافیایی (GPS) ثبت شد. نقشه پهنهبندی دما و بارش استان با روش IDW در نرمافزار ArcGIS10.3.1 تهیه و مقادیر دما و بارش مربوط به نقاط نمونهبرداری از این نقشهها بهدست آمد. برای برآورد عامل فرسایشپذیری خاک از رابطه ارائه شده توسط ویشمایر و اسمیت استفاده شد. در مرحله بعد، برای بررسی رابطه ضریب فرسایشپذیری خاک (K) با عوامل محیطی از روش رگرسیون گام به گام استفاده شد. پس از تعیین ضرایب و گامهای رگرسیونی (مراحل مختلف رگرسیون) برای پارامترهای محیطی، مقادیر معنیداری رگرسیون توسط آزمون آماری تجزیه واریانس در چهار گام بررسی شد و مقادیر همبستگی هریک از پارامترهای پوشش گیاهی، بارندگی، شیب و ارتفاع با عامل فرسایشپذیری خاک (K) در هر مرحله مشخص شد. نتایج آزمون تجزیه واریانس نشان داد مدل دارای معنیداری در سطح یک درصد بوده و بهعبارتی مدلی قابل اطمینان میباشد. پس از تعیین وضعیت همبستگی هر یک از پارامترها برای تعیین ضرایب ثابت و متغیر مدلها از آزمون تیاستیودنت استفاده شد. با توجه به مقادیر ضرایب استاندارد متغیرهای پوشش گیاهی، بارندگی، شیب و ارتفاع در مدل به ترتیب برابر با 231/0-، 203/0-، 194/0 و 187/0- بودند. مشخص شد متغیر پوشش گیاهی با ضریب همبستگی (R=0.320) و متغیر ارتفاع با ضریب همبستگی (R=0.469) بهترتیب بیشترین و کمترین اثرگذاری را بر روی شاخص فرسایشپذیری خاک (K) دارند. بهمنظور نشان دادن پراکنش مکانی فاکتور K از تکنیک زمینآمار و از روش IDW بهدلیل داشتن کمترین RMSE (ریشه میانگین مربعات خطا) استفاده شد. بیشترین مقدار ضریب فرسایش خاک در شمال استان است که با تعداد دام بیش از حد مجاز در این مناطق و کاهش پوشش گیاهی در اثر چرای بیرویه منطبق میباشد.