برنامهریزی فضاهای شهری برای تأمین نیازهای معلولان و جانبازان نمونة پژوهش: منطقة دو شهری کرمان
نویسندگان
1 دانشیار، گروه جغرافیا، دانشکدۀ ادبیات، دانشگاه شهید باهنر، کرمان، ایران
2 دانشیار، گروه جغرافیا، دانشکدۀ ادبیات، دانشگاه شهید باهنر، کرمان، ایران
3 کارشناسی ارشد، گروه جغرافیا، دانشکدۀ ادبیات، دانشگاه شهید باهنر، کرمان، ایران
doi
10.22108/sppl.2021.123659.1512چکیده
چکیده:یکی از مهمترین مشکلات فضاهای شهری کشور، نامناسب بودن فضاهای آنها در ارتباط با اشخاص معلول می باشد. از این رو هدف این پژوهش، برنامه ریزی فضاهای شهری جهت تامین نیازهای معلولین و جانبازان در منطقه دو شهری کرمان میباشد. در فضاهای شهری کرمان نیز همانند بسیاری از شهرهای کشور مشکلاتی وجود دارد که مانع از حضور و عبور معلولین این فضاها میشود. روش انجام این پژوهش توصیفی- تحلیلی بوده که اطلاعات آن از طریق مطالعات کتابخانهای و از طریق مشاهده وضع موجود در محدوده موردمطالعه و تکمیل پرسشنامه صورت گرفته است و جهت تجزیه و تحلیل دادهها از نرم افزار آماری SPSS و مدلهای SWOT و AHP بهره برده شده است. از نرم افزار GIS در تهیه و تولید نقشه ها استفاده شده نتایج حاصل از مدل AHP نشان میدهد که معیار مدیریتی با وزن نسبی 441/0 در رتبه اول و بیشترین تاثیر را در برنامهریزی و مناسبسازی فضاهای شهری جهت تامین نیازهای معلولین دارد و نتایج حاصل از آزمون T تک نمونهای نشان میدهد که محور پیاده جمهوری و پارک مادر شهر کرمان وضعیتی قابل قبولی ندارند و مجتمع تجاری پزشکی شفا وضعیتی قابل قبولی در رابطه با حضور معلولین دارد و همچنین در شاخصهای کالبدی، مدیریتی، اقتصادی و اجتماعی وضعیت قابل قبولی دیده نمیشود و نتایج حاصل از مدل SWOT نشان میدهد که بادر نظر گرفتن ماتریس داخلی و خارجی جایگاه وضعیت برنامهریزی در محدوده شماره IV قرار میگیرد. بنابراین راهبرد برنامهریزی راهبرد تدافعی است و ضرورت دارد اقدام مؤثری در مناسبسازی فضاهای شهری برای جانبازان و معلولین صورت گیرد.