تأثیر آموزش توانمندیهای منش بر تبحرمداری نوجوانان: نقش شادی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری روانشناسی تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران.
2 استادیار گروه روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران.
3 دانشیار گروه روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
4 دانشیار گروه روانشناسی دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران.
doi
10.22108/ppls.2021.125165.1993چکیده
هدف این پژوهش، تعیین اثر آموزش توانمندیهای منش بر تبحرمداری نوجوانان با واسطهگری شادی بود. پژوهش از نوع شبهآزمایشی با پیشآزمون، پسآزمون، پیگیری و با گروه کنترل بود. جامعۀ آماری شامل دانشآموزان دختر متوسطه اول بود. 66 دانشآموز پایه نهم (33 نفر در گروه آزمایش و 33 نفر در گروه کنترل) از منطقه 4 تهران به روش نمونهگیری چندمرحلهای خوشهای انتخاب شدند. هر دو گروه، قبل و بعد از اجرای برنامه و یک ماه پس از آموزش به جهتگیری هدف الیوت و مکگرگور و شادی لیبومیرسکی و لپر پاسخ دادند. برنامۀ آموزشی توانمندیهای منش به شیوۀ گروهی (بهصورت حضوری و مجازی) برای دانشآموزان گروه آزمایش در 10 جلسه دو ساعته اجرا شد. تجزیهوتحلیل دادهها با روش تحلیل واریانس آمیخته و تحلیل کواریانس انجام شد. یافتهها نشان دادند برنامۀ مداخلهای توانمندیهای منش ازطریق شادی موجب افزایش تبحرمداری میشود. نتایج نشان دادند برنامۀ آموزش توانمندیهای منش نهتنها دانشآموزان را در راستای تبحرمداری هدایت میکند، موجب شادی بیشتری در دانشآموزان میشود.