اثربخشی آموزش روانشناسی مثبتگرا با تأکید بر آموزههای دینی بر کاهش رفتارهای پرخطر دانشآموزان دارای افکار خودکشی
نویسندگان
1 استادیار گروه علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، خوی، ایران
2 کارشناسی ارشد روانشناسی اسلامی مثبت گرا، دانشگاه آزاد اسلامی خوی، خوی، ایران
doi
10.22108/ppls.2021.122201.1907چکیده
پژوهش با هدف بررسی اثربخشی آموزش روانشناسی مثبتگرا با تأکید بر آموزههای دینی بر کاهش رفتارهای پرخطر دانشآموزان دارای افکار خودکشی مقطع متوسطه دوره دوم شهر خلخال انجام شد. این پژوهش از نوع نیمهآزمایشی و با طرح پیشآزمون - پسآزمون - پیگیری با یک گروه آزمایش و کنترل بود. نمونۀ پژوهش، تعداد 30 دانشآموز از مدارس دخترانه مقطع متوسطه دوره دوم شهر خلخال در سال تحصیلی 1399-1398 بود که به روش نمونهگیری هدفمند چندمرحلهای، انتخاب و به روش تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل جایگزین شدند. از مقیاس افکار خودکشی بک و مقیاس خطرپذیری نوجوانان ایرانی برای سنجش متغیرها استفاده شد. گروه آزمایش طی 10 جلسه تحت روانشناسی مثبتگرا با تأکید بر آموزههای دینی قرار گرفتند و در این مدت، گروه کنترل هیچ آموزشی دریافت نکرد. دادهها با تحلیل واریانس با اندازهگیری مکرر تحلیل شدند. نتایج نشان دادند مداخلۀ ارائهشده در کاهش رفتارهای پرخطر اثر مثبت دارد و این اثر در مرحلۀ پیگیری هم تداوم دارد. درمجموع، روانشناسی مثبتگرا با تأکید بر آموزههای دینی با پیشینة نظری و پژوهشی قوی، راهبردی مناسب در کاهش رفتارهای پرخطر دانشآموزان دارای افکار خودکشی است و میتوان از آن بهعنوان شیوة مداخلهای مؤثر در کاهش این نوع از اختلالات استفاده کرد.