مطالعه تأثیر میکروارگانیسمهای حلکننده سیلیکات بر انحلال پتاسیم غیرتبادلی خاک، شاخصهای رشد گیاه ذرت (Zea mays L.) و میزان جذب عناصر غذایی
نویسندگان
1 محقق بخش تحقیقات خاک و آب، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان آذربایجان غربی
2 رئیس دانشکده
3 دانشگاه ارومیه
4 دانشگاه ارومیه
5 استادیار
doi
10.30466/asr.2025.55524.1858چکیده
پیشرفت سریع روشهای کشاورزی منجر به کاهش قابل توجهی در سطح پتاسیم قابل دسترس در خاک شده است. این کاهش، همراه با افزایش سالانه قیمت کودهای شیمیایی پتاسیمی و استفاده نادرست از آنها، چالشهای جدی برای کشاورزی پایدار ایجاد میکند. علاوه بر این، اثرات مخرب این کودها بر محیط زیست، نیاز فوری به رویکردهای جایگزین را بیشتر نمایان میسازد. یکی از راهحلهای امیدوارکننده، استفاده از پتاسیم بومی موجود در خاک است. در این راستا، بهرهگیری از قابلیت سویههای میکروبی مؤثر در انحلال اشکال غیرقابل تبادل پتاسیم (K) میتواند نقش مهمی در بهبود باروری خاک و ترویج شیوههای کشاورزی پایدار ایفا کند. هدف این مطالعه ارزیابی پتانسیل میکروارگانیسمهای حلکننده پتاسیم (KSMs) در انحلال و آزادسازی پتاسیم نامحلول خاک، قابلیت استفادهی سایر عناصر غذایی ضروری و شاخصهای رشد گیاه ذرت (Zea mays L.) بود. در این تحقیق از طرح کاملاً تصادفی برای اجرای آزمایش استفاده شد. تیمارهای آزمایش شامل تلقیح میکروبی (تلقیح باکتری Pseudomonas fluorescens، تلقیح قارچ Aspergillus niger، شاهد مثبت (Cont+، بدون تلقیح با حضور پتاسیم) و شاهد منفی (Cont-، بدون تلقیح و بدون استفاده از پتاسیم)) بود. نتایج حاکی از تأثیر معنیدار تلقیح میکروبی بر شاخصهای رشد گیاهی و غلظت عناصر غذایی در خاک، اندامهای هوایی و ریشه بود. بیشترین ارتفاع گیاه (5/54 سانتیمتر) و قطر ساقه (64/0 سانتیمتر) مربوط به شرایط تلقیح باکتریایی بود که نسبت به تیمار شاهد منفی، بهترتیب 1/18 و 2/18 درصد افزایش داشت. وزن خشک اندام هوایی گیاه نیز در شرایط تلقیح باکتری بهترتیب 8/1 و 4/1 برابر، و در شرایط تلقیح قارچی بهترتیب 5/1 و 2/1 برابر در مقایسه با تیمارهای شاهد منفی و شاهد مثبت بیشتر بود. باکتری بیشترین تأثیر را بر مقدار پتاسیم محلول و فسفر قابل استفاده خاک داشت. بهطوریکه غلظت K محلول و فسفر قابل استفاده در شرایط تلقیح باکتریایی بهترتیب 2/1 و 3/1 برابر نسبت به تیمار قارچی افزایش یافت. غلظت K تبادلی نیز در حضور باکتری و قارچ بهترتیب 1/30 و 1/5 درصد نسبت به تیمار شاهد منفی افزایش داشت. بهطورکلی میتوان نتیجهگیری کرد که حضور میکروارگانیسمهای حلکننده سیلیکات از طریق افزایش میزان رهاسازی پتاسیم از کانیهای پتاسیمدار، منجر به بهبود رشد گیاه میشود.