اثربخشی رواندرمانی مثبتنگر بر خوشبینی و ناگویی هیجانی معلمان زن بازنشسته مضطرب
نویسندگان
1 گروه مدیریت،دانشکده علوم اداری و اقتصاد،دانشگاه اصفهان،اصفهان،ایران
2 استادیار گروه مدیریت،دانشکده امور اداری و اقتصاد،دانشگاه اصفهان،اصفهان،ایران
3 دانشیار کروه مدیریت،دانشکده علوم اداری و اقتصاد،دانشگاه اصفهان،اصفهان،ایران
doi
10.22108/ppls.2020.120662.1859چکیده
هدف این پژوهش، بررسى اثربخشی رواندرمانى مثبتنگر بر خوشبینى و ناگویى هیجانى معلمان زن بازنشستۀ مضطرب بوده است. این پژوهش از لحاظ هدف، کاربردى و ازنظر روش، نیمهآزمایشى با طرح پیشآزمون و پسآزمون و پیگیری با گروه آزمایش و کنترل بوده است که با استفاده از روش نمونهگیرى هدفمند، تعداد ٣٠ نفر از زنان مضطرب بازنشسته بهعنوان نمونه انتخاب شدند. با استفاده از گمارش تصادفى ١٥ نفر در گروه آزمایش و ١٥ نفر در گروه کنترل جایگزین شدند. برای جمعآوری دادهها از پرسشنامۀ خوشبینی شییر و کارور، ناگویى هیجانی تورنتو و اضطراب بک استفاده شد. پروتکل رواندرمانی مثبتنگر به مدت هشت جلسه و هفتهای یکبار و هر جلسه به مدت 90 دقیقه روی گروه آزمایش اجرا شد؛ در حالی که گروه کنترل هیچگونه مداخلهای دریافت نکرد. برای تجزیهوتحلیل دادهها با رعایت مفروضهها از روش تحلیل کواریانس استفاده شد. نتایج پژوهش نشان دادند رواندرمانی مثبتنگر بر خوشبینی، ناگویی هیجانی، افزایش شناسایی احساسات، کاهش دشواری توصیف احساسات و افزایش تفکر عینی معلمان زن بازنشستۀ مضطرب مؤثر است و بر ناگویی هیجانی در گروه آزمایش در پسآزمون و مرحلۀ پیگیری تغییرات کاهشی دارد و بر متغیر خوشبینی در گروه آزمایش در پسآزمون و مرحلۀ پیگیری تغییرات افزایشی دارد. همچنین، اثرات مداخلات تا زمان پیگیری در گروه آزمایش پایدار باقی مانده است.
