بررسی تأثیر ویژگیهای خاک در گسترش فرسایش خندقی در حوضه سد بارون چالدران
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری علوم و مهندسی آبخیزداری
2 هیات علمی دانشگاه ارومیه
3 عضو هیات علمی گروه مهندسی علوم خاک دانشگاه ارومیه
4 دانشکده مرتع و آبخیزداری دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان
doi
10.30466/asr.2025.54653.1814چکیده
مهمترین مسئله در شناخت فرسایش خندقی، پیچیده بودن روند تشکیل و گسترش خندق در شرایط مختلف اقلیمی و اقدامات متفاوت انسانی در بهرهبرداری از منابع خاک، آب و گیاه است. شناخت و بررسی عوامل مؤثر در تشکیل و توسعه خندق و تعیین اثرگذاری هر یک از عوامل، منجر به ارائه راهکارهای لازم جهت پیشبینی، مهار و کاهش خسارات وارده میشود. با توجه به نقش فرسایش خندقی در میزان هدررفت خاک بهویژه در منطقه چالدران به دلیل وجود اراضی حاصلخیز کشاورزی و مراتع مناسب، این پژوهش با هدف مشخص کردن ویژگیهای خاک مؤثر در گسترش خندقهای منطقه انجامشده است. بدین منظور با انتخاب 12 خندق در منطقه موردمطالعه، پارامترهای ژئومورفومتری این خندقها اندازهگیری و نمونههای خاک مرکب از فواصل 25، 50 و 75 درصد از رأس خندق و در دو عمق سطحی (0 تا 30 سانتیمتر) و زیرسطحی (30 تا 60 سانتیمتر)، تهیه شد. میانگین ویژگیهای خاک در دو عمق نمونهبرداری برای هر خندق جهت بررسی ارتباط آنها با خصوصیات ژئومورفومتری خندقها مورداستفاده قرار گرفت. نتایج نشان داد که از بین ویژگیهای خاک، کربن آلی به ترتیب با ضریب همبستگی 76/0- و 81/0- (p<0.01) دارای بیشترین همبستگی با گسترش طولی و عمقی خندقها است. پس از ماده آلی، آهک و سیلت خاک به ترتیب با همبستگی80/0- و 74/0 (p<0.01) بیشترین تأثیر را در گسترش طولی خندقها دارند. نتایج آنالیز مؤلفههای اصلی هم بیانگر نقش عمده سه ویژگی کربن آلی، آهک و سیلت در تفکیک خندقها ازنظر ویژگیهای ژئومورفومتری بود. نتایج همچنین نشان داد که رابطه بین گسترش طولی خندقها با برخی از ویژگیهای خاک مانند سیلت، رس، شن، pH، کربن آلی و آهک در قالب روابط غیرخطی نمایی و توانی قابل تبیین است.