تأثیر آموزش قدردانی بر رفتار اجتماعی انتظاری و روابط معلم - شاگرد در دانشآموزان
نویسندگان
1 استادیار روانشناسی تربیتی، دانشکده ادبیات و علومانسانی، دانشگاه لرستان، خرمآباد، ایران.
2 دانشجوی دکتری روانشناسی تربیتی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه لرستان، خرمآباد، ایران
3 کارشناس ارشد روانشناسی عمومی، دانشگاه علامه، تهران، ایران
4 دانشیار گروه روانشناسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه لرستان، خرم آباد، ایران
doi
10.22108/ppls.2020.121260.1872چکیده
دانشآموزان سرمایههای هر کشوری محسوب میشوند؛ بنابراین، توجه به عوامل مؤثر در بهبود عملکرد نظام آموزشی، از وظایف مهم مسئولان نظام آموزشی است. هدف پژوهش حاضر، بررسی تأثیر آموزش قدردانی بر رفتارهای اجتماعی انتظاری و روابط معلم - شاگرد در بین دانشآموزان پسر پایه پنجم مشغول به تحصیل در شهرستان کرج در سال تحصیلی 1399 – 1398 بود. پژوهش به روش آزمایشی با طرح پیشآزمون - پسآزمون و پیگیری با گروه گواه انجام شد؛ از میان آنها دو کلاس با استفاده از روش نمونهگیری تصادفی خوشهای چندمرحلهای بهعنوان گروه آزمایش و گواه انتخاب شد. ابزار بهکاررفته در این پژوهش، پرسشنامۀ رفتار اجتماعی انتظاری هنریجسن و کلارک و پرسشنامۀ روابط معلم شاگرد مورای و زوویچ بود. دادهها با استفاده از روش تحلیل کواریانس با اندازهگیری مکرر تحلیل شدند. نتایج حاصل از پژوهش نشان دادند آموزش قدردانی به دانشآموزان به کاهش گرایش به رفتارهای انتظاری اجتماعی و بهبود روابط بین معلم و دانشآموزان منجر میشود؛ بنابراین، با توجه به نتیجۀ پژوهش، معلمان در کلاس درس میتوانند بهمنظور کاهش رفتار اجتماعی انتظاری و بهبود روابط خود با دانشآموزان از تکنیکهای مربوط به آموزش قدردانی استفاده کنند.
