بررسی کلیماتولوژی آهنگ تغییرات خط ساحلی خلیج میانکاله

نویسندگان

1 معاون آموزشی و پژوهشی- عضو هیات علمی گروه مهندسی آب- مرکز آموزش عالی کاشمر (دانشگاه دولتی)

2 استادیار گروه علوم و مهندسی آب، مرکز آموزش عالی کاشمر

3 دانشجوی دکتری رشته هواشناسی کشاورزی، گروه مهندسی آب دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد

4 استادیار هواشناسی کشاورزی گروه مهندسی آب، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، ایران.

5 استادیار، گروه مهندسی آب، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، ساری، ایران.

doi
10.22125/iwe.2020.107101
چکیده

خطوط ساحلی از مهم‌ترین پدیده‌های سطح زمین هستند که از طبیعتی پویا برخوردارند. پایش مناطق ساحلی پارامتری مهم در توسعه پایدار و حفاظت از محیط‌زیست است. پایش نواحی ساحلی، نیاز به استخراج خطوط ساحلی در زمان‌های مختلف دارد. امروزه داده‌های سنجش‌ از دور به ‌عنوان کارآمدترین منبع اطلاعاتی برای بررسی و تفسیر لندفرم‌های ساحلی، سطوح جزرومدی، تغییرات خطوط ساحلی، عمق و ژرفای آب نظایر آن به شمار می‌رود. هدف از این تحقیق برآوردی از آهنگ تغییرات خط ساحلی منطقه خلیج میانکاله واقع در سواحل جنوب شرقی دریای مازندران با استفاده از تکنیک‌های سنجش از دور است. این تحقیق به بررسی و تفسیر کیفی و کمی از تغییرات خطوط ساحلی در بازه زمانی 44 ساله می‌پردازد. ابزار اصلی پژوهش، تصاویر سنجنده MSS، TM، RVB، OLI و ETM+ ماهواره لندست است که این تصاویر مربوط ده سال در بازه 1972 لغایت 2016 است. نتایج تغییرات خالص نشان می‌دهد که در این بازه 44 ساله در ابتدا پسروی چشمگیر آب دریا و در پی آن خلیج میانکاله رخ ‌داده است. اما پس از سال 1977 این روند معکوس شد. برآورد آهنگ تغییرات خط ساحلی با میانگین‌گیری وزنی گویای آن است که در فاصله 44 ساله این مطالعه خط ساحلی به شکل متوسط از خود پیشروی نشان می‌دهد.