بررسی و ارزیابی سیستمهای آبیاری بارانی (کلاسیک ثابت و آبفشان غلتان) در برخی مزارع استانهای اصفهان و همدان
نویسندگان
1 استادیار پژوهش بخش تحقیقات فنی و مهندسی کشاورزی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان اصفهان، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، اصفهان، ایران
2 مربی پژوهش بخش تحقیقات فنی و مهندسی کشاورزی ، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان همدان، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، همدان، ایران.
3 استادیار پژوهش بخش تحقیقات فنی و مهندسی کشاورزی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان همدان، سازمان تحقیقات، آموزش
4 پژوهش بخش آبیاری و فیزیک خاک موسسه تحقیقات خاک و آب، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج
doi
10.22125/iwe.2020.107110چکیده
کمبود آب و خشکسالیهای اخیر لزوم توجه بیشتر به افزایش بهرهوری آب را بیش از پیش نمایان کرده است. در این راستا استفاده از سامانههای آبیاری تحت فشار بهعنوان گزینهای برای جایگزینی روشهای آبیاری سنتی قابل توصیه است. لذا این تحقیق بهمنظور بررسی کارایی و عملکرد این سامانهها و تعیین بهرهوری آب آبیاری در مزارع سیبزمینی استانهای همدان و اصفهان بهترتیب 10 و 9 سیستم آبیاری بارانی کلاسیک ثابت و آبفشان غلتان مورد ارزیابی فنی قرارگرفتند و مشخصههای راندمان پتانسیل چارک پایین، راندمان کاربرد چارک پایین، یکنواختی توزیع و ضریب یکنواختی کریستین سن تعیین شدند. میانگین مشخصههای این پارامترها بهترتیب در مزارع اصفهان به ترتیب 5/61، 58، 8/66 و 8/75 درصد و در همدان بهترتیب 9/53، 8/44، 1/71 و 1/81 درصد بدست آمد. با تعیین حجم آب مصرفی و میزان عملکرد محصول، میزان متوسط بهرهوری فیزیکی آب در مزارع مورد مطالعه در همدان و اصفهان بهترتیب 6/6 و 3/6 کیلوگرم بر مترمکعب تعیین شد. متوسط حجم آب مصرفی در دو منطقه مورد مطالعه در استانهای اصفهان و همدان بهترتیب 6745 و 6298 متر مکعب در هکتار بدست آمد. نتایج این پژوهش نشان داد که در اکثر مزارع مورد مطالعه، کمآبیاری صورت گرفته است. از مسایل عمده در نتایج این ارزیابیها میتوان به عواملی نظیر طراحی نادرست، عدم تطابق ضوابط طراحی با فاز اجرایی، اجرای نامناسب، اطلاعات ناکافی از بهرهبرداری و نگهداری سامانه و عدم تطابق میزان آب مصرفی با نیاز آبی گیاه اشاره نمود. همچنین استفاده هم زمان از تعداد زیاد آبپاش و استفاده بیش از یک آبپاش روی لوله فرعی آبیاری در سیستمهای آبیاری کلاسیک ثابت، دلیل اصلی پایین بودن ضریب یکنواختی و یکنواختی توزیع آب بوده است.