بررسی تاثیر داروی ریسپیریدون در مهار تکثیر انگل توکسوپلاسما گوندی در مغز موش

نویسندگان

1 پژوهشکده زیست فناوری، سازمان پژوهشهای علمی و صنعتی ایران

2 پژوهشکده زیست فناوری، سازمان پژوهشهای علمی و صنعتی ایران گروه زیست شناسی، موسسه آموزش عالی نقش جهان، بهارستان، اصفهان، ایران

3 بخش انگل شناسی مولکولی، گروه انگل شناسی، انستیتو پاستور ایران، تهران

4 بخش انگل شناسی مولکولی، گروه انگل شناسی، انستیتو پاستور ایران، تهران

doi
10.22034/cmr.2025.8554.3313
چکیده

افراد آلوده به توکسوپلاسماگوندی مستعد ابتلا به اختلالات رفتاری روانی، به ویژه اسکیزوفرنی و دوقطبی هستند. داروهای ضدسایکوز و تثبیت کننده‌های خلق، مانع تکثیر تاکی‌زوئیت‌های توکسوپلاسماگوندی در شرایط آزمایشگاهی می‌شوند لیکن، نتایج درمورد حیواناتی که تحت درمان با چنین داروهایی قرار گرفته‌اند متناقض است. در این مطالعه، از Quantitative real-time PCR (qPCR) برای تعیین دقیق میزان نسخه‌برداریBAG1 و SAG1 (به ترتیب پروتئین اختصاصی مرحله برادی‌زوئیت و تاکی‌زوئیت توکسوپلاسماگوندی) و تعداد کپی قطعه REP529 (قطعه تکراری از DNA انگل) در مغز موش‌های NMRI مبتلا به عفونت مزمن و تحت درمان با داروی اعصاب ریسپریدون، استفاده شد. نتایج نشان داد که درمان با این دارو به طور قابل توجهی منجر به مهار عفونت مزمن و کاهش تعداد کپیBAG1 ، SAG1 و REP529 در مغز موش‌ها (0001/0>P ) می‌شود که قابل مقایسه با کوتریموکسازول، داروی استاندارد برای درمان عفونت توکسوپلاسمایی (05/0P ) که نتایج قابل مقایسه‌ای با داروی کوتریموکسازول (05/0