پایش تغییرات مکانی-زمانی شوری با استفاده از سنجش از دور (مطالعه موردی: رودشت، اصفهان)
نویسندگان
1 پژوهشگر، گروه علوم و مهندسی آب و خاک، پژوهشکده کشاورزی هسته ای، پژوهشگاه علوم و فنون هسته ای
2 استاد، گروه علوم و مهندسی خاک، دانشکده مهندسی و فناوری کشاورزی، دانشگاه تهران
3 دانشجوی دکتری، گروه علوم و مهندسی خاک، دانشکده مهندسی و فناوری کشاورزی، دانشگاه صنعتی اصفهان
4 فوق دکتری، گروه آگرواکولوژی، دانشکده مهندسی و فناوری کشاورزی، دانشگاه آرهوس
doi
10.30466/asr.2024.121527چکیده
تکنیک سنجش از دور ابزاری موثر و قابل اعتماد در مدیریت و پایش شوری خاک است. اراضی شور را میتوان با استفاده از تکنیکهای سنجش از دور در مناطق مختلف ارزیابی، نقشهبرداری و پایش کرد. این مطالعه با هدف بررسی تغییرات شوری خاک و ارتباط آن با آب خاک و همچنین وضعیت پوشش گیاهی با استفاده از شاخصهای نسبت طیفی تکنیک سنجش از دور در سالهای مختلف در منطقه رودشت اصفهان انجام شد. برای دستیابی به این هدف، از سریهای LANDSAT چند طیفی سالهای 1994، 1998، 2014 و 2017 استفاده شد و سه شاخص نسبت طیفی شامل شاخص تفاضل پوشش گیاهی نرمال شده (NDVI)، شاخص تفاضل شوری نرمال شده (NDSI) و شاخص تفاضل رطوبت نرمال شده (NDWI) محاسبه شد. همچنین 100 نمونه خاک از عمق 0-30 سانتیمتر با توزیع فضایی مناسب از منطقه رودشت برای اندازهگیری هدایت الکتریکی (EC) به منظور تطبیق دادههای زمین و نتایج شاخصهای نسبت طیفی جمعآوری شدند. نتایج حاکی از آن است که طی 23 سال، شوری خاک افزایش یافته و بخش زیادی از منطقه مورد مطالعه با پوشش گیاهی متراکم به پوشش گیاهی کم تراکم و اراضی شور تبدیل شده است. با توجه به نتایج، تخصیص آب شیرین با EC پایین به کشاورزان در نیمه دوم سال میتواند راه حل مناسبی برای مقابله با مشکلات شوری باشد. همچنین یافتهها نشان میدهد که منطقه رودشت در معرض شوری شدید قرار دارد و در صورت عدم مدیریت صحیح، خطر تبدیل اراضی کشاورزی به اراضی شور غیرقابل کشت وجود دارد.