اثربخشی آموزش تلفیقی مهرورزی با خودگویی مثبت بر خصومت، تابآوری و احساس مثبت به همسر در زنان خیانتدیده
نویسندگان
1 گروه روانشناسی اسلامی مثبت گرا، دانشگده روانشناسی، دانشگاه ازاد اسلامی واحد نایین
2 استادیار، گروه معارف اسلامی و روانشناسی اسلامی ، دانشکده علوم انسانی، واحد نایین ، دانشگاه ازاد اسلامی نایین ، اصفهان ، ایران
3 گروه روانشناسی، دانشکده روانشناسی، واحد نایین، دانشگاه ازاد اسلامی، نایین، اصفهان، ایران
doi
10.22108/ppls.2019.115493.1666چکیده
پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی آموزش تلفیقی مهرورزی با خودگویی مثبت بر تابآوری، خصومت و احساس مثبت به همسر در زنان خیانتدیدۀ شهر اصفهان بود. روش پژوهش، نیمهآزمایشی با پیشآزمون - پسآزمون و پیگیری یک ماهه با گروه کنترل بود. جامعۀ آماری شامل زنان خیانتدیدۀ شهر اصفهان در سال 1396 بودند که با روش نمونهگیری هدفمند، 30 نفر، انتخاب و با جایگزینی تصادفی در دو گروه کنترل و آزمایش قرار داده شدند. دادهها با استفاده از پرسشنامۀ احساس خصومت ویلیامز، پرسشنامۀ تابآوری کونور و دیویدسون و پرسشنامۀ احساس مثبت به همسر دانیل الری، فینچام و ترکویتز جمعآوری شدند. گروه آزمایش به مدت 11 جلسۀ 100 دقیقهای تحت آموزش تلفیقی مهرورزی و خودگویی مثبت قرار گرفتند. دادهها با استفاده از تحلیل کواریانس با اندازهگیری مکرر انجام شدند. یافتهها نشان دادند بین گروه آزمایش و کنترل در پیشآزمون و پسآزمون – پیگیری، تفاوت معناداری وجود دارد؛ بنابراین آموزش تلفیقی مهرورزی با خودگویی مثبت میتواند با افزایش سطح تابآوری، خصومت را کاهش دهد و با فعالسازی سیستم بینفردی صمیمیت، نسبت به همسر احساس مثبت ایجاد کند.
