تاثیر اندازه ذرات پوسته آفتابگردان بر عملکرد رشد، بافت شناسی روده، پاسخ ایمنی و خصوصیات دستگاه گوارش در جوجه‌های گوشتی تغذیه شده با جیره حاوی سطوح متفاوت پروتئین

نویسندگان

1 گروه علوم پایه دامپزشکی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران

2 گروه علوم دامی، دانشکده علوم دامی و صنایع غذایی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان

3 گروه علوم دامی، دانشکده علوم دامی و صنایع غذایی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان

4 گروه تحقیق و پژوهش در تغذیه حیوانات تک معده، آدیسئو فرانسه

doi
10.22034/jar.2025.8649.1999
چکیده

هدف از طراحی این آزمایش، بررسی تاثیر اندازه ذرات پوسته آفتابگردان در تغذیه جوجه گوشتی با سطوح مختلف پروتئین بر عملکرد رشد، و برخی فراسنجه های فیزیولوژیکی می‌باشد. در این پژوهش از 360 قطعه جوجه گوشتی سویه راس 308 در قالب طرح کاملاً تصادفی با آرایش فاکتوریل 2×3 استفاده شد. این آزمایش از سن یک تا 42 روزگی با شش تیمار و شش تکرار انجام شد و در هر تکرار 10 قطعه پرنده از دو جنس نر و ماده به کار گرفته شد. تیمارها شامل پوسته آفتابگردان (بدون پوسته، دارای چهار درصد پوسته با اندازه ذرات یک میلی‌متر و چهار درصد پوسته با اندازه ذرات پنج میلی‌متر) به همراه دو سطح پروتئین خام جیره (نرمال و 10 درصد کمتر) بودند. نتایج این پژوهش نشان داد که افزودن 4 درصد پوسته آفتابگردان به جیره غذایی جوجه‌های گوشتی، به‌ویژه به‌صورت درشت، موجب بهبود مصرف خوراک، افزایش وزن بدن، بهبود شاخص‌های بافت شناسی روده (ارتفاع پرزها و نسبت ارتفاع پرز به عمق کریپت) و ارتقاء پاسخ ایمنی در پایان دوره پرورش شد. همچنین، پوسته آفتابگردان اسیدیته سنگدان را در تیمار حاوی پوسته درشت کاهش داد. افزون ‌براین، افزودن پوسته درشت و کاهش سطح پروتئین جیره موجب افزایش طول دئودنوم شد. به‌طور کلی، استفاده از پوسته آفتابگردان، به‌ویژه به شکل درشت، می‌تواند به عنوان یک فیبرنامحلول در بهبود عملکرد رشد، ساختار روده و پاسخ ایمنی جوجه‌های گوشتی مورد استفاده قرار گیرد.