عکسالعمل گونههای مختلف جنس بومادران (Achillea) به تنش خشکی ناشی از پلیاتیلن گلیکول در مرحله جوانهزنی
نویسندگان
1 کارشناس ارشد، گروه علوم باغبانی، دانشگاه فردوسی مشهد
2 دانشیار، گروه علوم باغبانی، دانشگاه فردوسی مشهد
3 دانشیار، گروه علوم باغبانی، دانشگاه فردوسی مشهد
doi
10.22092/ijmapr.2009.7259چکیده
بومادران ازجمله گیاهان دارویی و زینتی متعلق به خانواده کاسنی (Asteraceae) میباشد و گونههای مختلف آن بهصورت وحشی در مناطق مختلف ایران رویش دارند. این گونهها بهعنوان گیاهانی کمتوقع میتوانند در فضای سبز مناطق خشک مورد استفاده قرار گیرند. به منظور بررسی اثر تنش خشکی ناشی از پلیاتیلن گلیکول (PEG) بر روی درصد و سرعت جوانهزنی و طول ریشهچه 6 گونه بومادران وحشی، آزمایشی بر پایه فاکتوریل و در قالب بلوکهای کامل تصادفی با دو فاکتور و سه تکرار اجرا شد. فاکتور اول شامل پنج سطح خشکی (صفر، 5-، 7-، 9- و20- بار) حاصل از پلیاتیلن گلیکول که پتانسیل صفر بار بهعنوان شاهد در نظر گرفته شد و فاکتور دوم شامل شش گونه بومادران به اسامی A. eriophora، A. millefolium، A. filipendula، A. nobilis، A. wilhelmsii و A. biebersteinii بود. بذر این نمونهها از گونههای وحشی مناطق شیراز، مشهد و کرج جمعآوری شد. نتایج آنالیز واریانس نشان داد که سطوح مختلف خشکی و نوع گونه بر درصد جوانهزنی، سرعت جوانهزنی و طول ریشهچه تأثیر معنیداری (P<0.01) دارد و اثر متقابل خشکی و گونه نیز در مورد صفات فوقالذکر معنیدار شد. نتایج این بررسی نشان داد که در گونههای بومادران طول ریشهچه کمتر تحت تأثیر پتانسیل خشکی قرار گرفته و درصد جوانهزنی نسبت به دیگر مؤلفههای جوانهزنی فاکتور بهتری برای ارزیابی مقاومت به خشکی این گونهها میباشد. بهطور کلی، گونههای A. millefolium و A. eriophora بهترتیب بیشترین مقاومت و گونههای A. biebesteinii و A. nobilis کمترین مقاومت را نسبت به تنش خشکی در مرحله جوانهزنی داشتند و مقاومت گونههای A. wilhelmsii و A. filipendula حد واسط این دو گروه بودند. بومادران، تنش خشکی، پلیاتیلن گلیکول، جوانهزنی.