اثر دور آبیاری، بور و گوگرد بر غلظت برخی عناصر و وزن خشک غده شلغم

نویسندگان

1 گروه علوم خاک، دانشکده کشاورزی، دانشگاه زنجان، زنجان، ایران.

2 گروه علوم خاک، دانشکده کشاورزی، دانشگاه زنجان، زنجان، ایران.

3 گروه علوم خاک، دانشکده کشاورزی، دانشگاه زنجان، زنجان، ایران.

doi
10.30466/asr.2024.121477
چکیده

آبیاری مناسب و تغذیه مطلوب گیاه تأثیر چشم‎گیری بر عملکرد و کیفیت گیاه دارد. به‎منظور بررسی تأثیر دور آبیاری، سطوح گوگرد و بور بر عملکرد و کیفیت شلغم، آزمایشی به‎صورت اسپلیت اسپلیت پلات (کرت‎های دو بار خرد شده) در قالب طرح بلوک‎های کامل تصادفی با سه تکرار در مزرعه انجام شد. آبیاری به‎عنوان تیمار اصلی در سه سطح ( 3، 5 و 7 روز یکبار)، گوگرد (صفر، 400، 800 و kgha-1 1200 از منبع گوگرد پودری) و بور (صفر، 7/1، 4/3، kgha-1 1/5 بور از منبع اسید بوریک)  هر کدام در چهار سطح به‎عنوان تیمار فرعی در نظر گرفته شدند. نتایج نشان داد که بین بیش‎ترین و کم‎ترین وزن خشک غده شلغم که به‎ترتیب از تیمارهای S800B3.4I3 و S0B0I7 به‎دست آمد، اختلافی برابر با 3/82 درصد وجود داشت. بیش‎ترین و کم‎ترین غلظت گوگرد غده شلغم­ به‎ترتیب از تیمارهای S800B3.4I3 و S0B0I5 به‎میزان 67/0 و 19/0 درصد به‎دست آمد. در این مطالعه اثر سینرژیستی بین بور-پتاسیم و اثر آنتاگونیستی بین گوگرد-فسفر و بور-نیتروژن، گوگرد، کلسیم، منیزیم مشاهده شد. بیش‎ترین غلظت بور غده شلغم به‎میزان mgkg-1 4/39 از تیمار S0B3.4I3 و کم‎ترین مقدار غلظت بور به‎میزان mgkg-1 19/18 از تیمار S1200B0I7 به‎دست آمد. در کل می‎توان اظهار داشت که بیش‎ترین عملکرد غده شلغم و همین‎طور بهترین تعادل عناصر غذایی ماکرو و عنصر بور در تیمار S800B3.4I3 مشاهده شد.