مطالعۀ ارزیابی هورمون تستوسترون و شاخص های اسپرماتوژنز در موش های صحرایی دیابتی تحت تیمار عصاره آبی زعفران (Crocus Sativus L.)
نویسندگان
1 گروه علوم پایه دانشکده دامپزشکی دانشگاه فردوسی مشهد
2 گروه پاتوبیولوژی، دانشکدۀ دامپزشکی، دانشگاه فردوسی مشهد
3 دانشجوی دکترای تخصصی بافت شناسی مقایسه ای، گروه علوم پایه، دانشکدۀ دامپزشکی، دانشگاه فردوسی مشهد
doi
10.22034/jar.2024.8360.1960چکیده
مطالعات پیشین نشان می دهد که ترکیبات گیاهی می توانند در درمان بسیاری از بیماری ها از جمله دیابت موثر باشند. دیابت یک بیماری متابولیکی جدی است که می تواند باعث اختلال در عملکرد طبیعی سیستم تناسلی شود. در این مطالعه 35 سر موش صحرایی نر نژاد ویستار به 5 گروه 7 تایی تقسیم شدند. جهت القای دیابت از داروی استرپتوزوتوسین به میزان 90 میلی گرم بر کیلوگرم استفاده شد. جهت ارزیابی اثر عصاره ی زعفران، درمان حیوانات به مدت 35 روز ادامه پیدا کرد. متعاقب پایان یافتن دوره ی درمان، حیوانات توسط بیهوشی عمیق آسان کشی شدند. نمونۀ خون جهت اندازه گیری سطح سرمی تستوسترون، جمع آوری شد. سپس ، نمونه برداری از بافت بیضه انجام شد و مراحل روتین آماده سازی مقاطع بافتی انجام پذیرفت. در نهایت نمونه ها ، جهت ارزیابی های هیستومورفومتریک بیضه آماده شدند. علاوه بر اینها شاخص تمایز لوله ای و شاخص اسپرمیوژنز محاسبه گردید. همچنین ، تحرک و زنده مانی اسپرمها بررسی شد.نتایج نشان داد که در گروه دیابتی ، ضخامت اپی تلیوم و قطر لوله های اسپرم ساز کاهش یافته بود و عصاره زعفران با دوز های 120 و 240 میلی گرم سبب بهبود آسیب حاصله شده بود. دیابت سبب کاهش سطح تستوسترون سرمی شده بود که عصاره زعفران خصوصا با دوز 120 میلی گرم سبب افزایش قابل توجه این هورمون شده بود.مشاهدات نشان داد که عصاره زعفران بدلیل خاصیت آنتی اکسیدانی میتواند باعث کاهش اثرات منفی دیابت بر روی بافت بیضه و خصوصیات هیستومورفومتریک آن شود.