فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

آفت‌کش‌ها از آلاینده‌های محیطی اصلی‌اند که موجودات زنده غیر هدف محیط‌های آبی و به ویژه جمعیت‌های پلانکتونی را از بین می‌برند و از طریق تجمع در زنجیره غذایی سلامت انسان را نیز به خطرمی‌اندازد. در این مطالعه تأثیر غلظت‌های مختلف مالاشیت‌گرین بر رشد، تراکم، بقاء، پوست‌اندازی و تولید نئونات در دو گونه آنتن‌منشعب آب شیرین Daphnia magna و Ceriodaphnia quadrangula مورد ارزیابی قرارگرفت. آزمایش‌ها به‌صورت طرح کامل تصادفی با پنج تیمار از مالاشیت‌گرین شامل غلظت‌های صفر، 1/0، 3/0، 5/0 و 8/0 میلی‌گرم در لیتر در سه تکرار در دمای 21 درجه سانتی‌گراد مورد ارزیابی قرار گرفتند. آنتن‌منشعب‌ها با استفاده از جلبک Scenedesmus quadricauda و Chlorella vulgaris تغذیه شدند. نتایج نشان داد که غلظت‌های مختلف مالاشیت‌گرین تأثیر معنی‌داری بر بقاء، تراکم جمعیت، رشد ویژه، تعداد نئونات و دفعات پوست‌اندازی در C. quadrangula و D. magna دارد (05/0P<). کمترین دفعات پوست‌اندازی، تعداد نئونات، درصد بقاء، تراکم جمعیت و رشد ویژه C. quadrangula به ترتیب 7/21 نوبت، 3/40 فرد، 3/53 درصد، 8/10 فرد و 6/3 بر روز در غلظت 8/0 میلی‌گرم در لیتر از مالاشیت‌گرین بود. متناظراً، شاخص‌های مذکور برای D. magna 12 نوبت، 3/33 فرد ، 3/37 درصد ، 1/16 فرد و 8/1 بر روز در غلظت 8/0 میلی‌گرم در لیتر از مالاشیت‌گرین حاصل شد. بر اساس تفاوت‌های معنی‌دار بین تیمارهای حاوی مالاشیت‌گرین و فاقد آن (تیمار شاهد، صفر میلی‌گرم در لیتر) می‌توان نتیجه‌گیری کرد که مالاشیت گرین باعث کاهش عملکرد تولیدمثلی، رشد و پوست‌اندازی در زئوپلانکتون‌های آبی می‌شود.