مقایسه اثر بخشی درمان گروهی شناختی – رفتاری و معنادرمانی بر کاهش افسردگی و افزایش تاب آوری و امید به زندگی در بیماران بهبود یافته ازکویید 19

نویسندگان

1 کارشناسی ارشد مشاوره خانواده،دانشگاه آزاد اسلامی واحد تنکابن

2 دانشجوی دکتری روانشناسی سلامت،دانشگاه آزاداسلامی واحد کرج،ایران.

3 کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی ، دانشگاه آزاد اسلامی واحد نجف آباد،ایران

4 کارشناسی ارشد روانشناسی عمومی، دانشگاه آزاداسلامی، علوم تحقیقات واحد پردیس ایلام،ایران.

5 کارشناسی ارشد، روان شناسی بالینی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد رودهن، ایران.

6 کارشناسی ارشد، روان شناسی تربیتی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد ساوه، ایران.

doi
10.22038/mjms.2022.62895.3694
چکیده

هدف : هدف از پژوهش حاضر مقایسه اثر بخشی درمان گروهی شناختی – رفتاری و معنادرمانی بر کاهش افسردگی و افزایش تاب آوری و امید به زندگی در بیماران مبتلا به کوئید 19شهر تهران بود. روش: این پژوهش آزمایشی، از نوع پیش آزمون- پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری مورد مطالعه شامل افراد بهبود یافته ازکویید 19 در سال 1400 در بیمارستان های تهران می باشد. ابتدا تعداد 60 نفر بر اساس نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند، سپس بر اساس نمرات پرسش نامه های افسردگی بک،تاب آوری کانر و دیویدسون و امید به زندگی اشنایدر تعداد 30 نفر از این افراد بطور تصادفی در دو گروه آزمایش و یک گروه کنترل تقسیم شدند، یک گروه آزمایش 10 جلسه معنادرمانی و گروه دوم آزمایش13 جلسه روان درمانی شناختی رفتاری را دریافت کردند، اما گروه کنترل مداخله ای را دریافت نکردند.یافته ها: نتایج نشان داد که بین دو درمانی گروهی شناختی – رفتاری و معنادرمانی بر کاهش افسردگی و افزایش تاب آوری و امید به زندگی در بیماران بهبود یافته ازکویید 19تفاوت معنی داری وجو دارد.نتیجه گیری: نتایج نشان داد که درمان شناختی - رفتاری و معنادرمانی در کاهش افسردگی به یک اندازه مؤثر بوده اند و در افزایش تاب آوری و امید به زندگی معنادرمانی نسبت به درمان شناختی رفتاری در افزایش تاب آوری و امید به زندگی تأثیر گذار بوده است.

کلیدواژه‌ها