ارزیابی وضعیت تغذیه‌ای گندم دیم با استفاده از روش DRIS در جنوب استان آذربایجان‌غربی

نویسندگان

1 دانشگاه ارومیه

2 دانشگاه ارومیه

3 دانشگاه مراغه

4 فیزیک و فرسایش

5 دنشگاه ارومیه

6 استادیار موسسه تحقیقات کشاورزی دیم کشور، مراغه، ایران

doi
10.30466/asr.2024.121435
چکیده

هدف از این پژوهش، ارزیابی وضعیت تغذیه­ای گندم دیم با استفاده از روش DRIS بود. به منظور تعیین نُرم­ها و شاخص­های DRIS در گندم دیم، 54 نمونه از اندام­های هوایی گیاه جمع‌آوری و غلظت عناصر غذایی نیتروژن (N)، فسفر (P)، پتاسیم (K)، آهن (Fe)، منگنز (Mn)، مس (Cu) و روی (Zn) در آنها تعیین گردید. برای تعیین نُرم­ها، ابتدا مزارع بر اساس میزان عملکرد دانه به دو گروه مزارع با عملکرد بالا و مزارع با عملکرد پایین تقسیم شدند. مزارع با عملکرد بالا برای تعیین نُرم­ها و مزارع با عملکرد پایین برای تعیین شاخص­های DRIS مورد استفاده قرار گرفتند. حد بهینه غلظت عناصر غذایی برای عناصر پرمصرف N، P و K به ترتیب 35/1 – 87/0 ، 104/0 – 036/0، 18/2 -02/1 (درصد) و برای عناصر کم­مصرف Fe، Mn، Cu و Zn به ترتیب، 430-170، 51 - 29، 4/8 – 6/3، 27 - 13 (میلی‌گرم بر کیلوگرم) و نیز غلظت بهینه عناصر غذایی برای N، P و K به ترتیب 11/1، 07/0 و 6/1 (درصد) و برای عناصر Fe، Mn، Cu و Zn به ترتیب 300 ،40، 6 و20 (میلی‌گرم بر کیلوگرم) تعیین شد. ترتیب نیاز غذایی برای عناصر پرمصرف و کم­مصرف به صورت P > K> Fe > N > Mn > Zn > Cu می­باشد که در برنامه تغذیه­ای باید به عناصر P، K، Fe و N توجه بیشتری گردد. شاخص تعادل تغذیه­ای در اکثر مزارعی که دارای عملکرد پایین بودند خیلی بیشتر از صفر بود که این نشان­دهنده عدم تعادل بیشتر عناصر غذایی در این مزارع می­باشد.