ارزیابی وضعیت تغذیهای گندم دیم با استفاده از روش DRIS در جنوب استان آذربایجانغربی
نویسندگان
1 دانشگاه ارومیه
2 دانشگاه ارومیه
3 دانشگاه مراغه
4 فیزیک و فرسایش
5 دنشگاه ارومیه
6 استادیار موسسه تحقیقات کشاورزی دیم کشور، مراغه، ایران
doi
10.30466/asr.2024.121435چکیده
هدف از این پژوهش، ارزیابی وضعیت تغذیهای گندم دیم با استفاده از روش DRIS بود. به منظور تعیین نُرمها و شاخصهای DRIS در گندم دیم، 54 نمونه از اندامهای هوایی گیاه جمعآوری و غلظت عناصر غذایی نیتروژن (N)، فسفر (P)، پتاسیم (K)، آهن (Fe)، منگنز (Mn)، مس (Cu) و روی (Zn) در آنها تعیین گردید. برای تعیین نُرمها، ابتدا مزارع بر اساس میزان عملکرد دانه به دو گروه مزارع با عملکرد بالا و مزارع با عملکرد پایین تقسیم شدند. مزارع با عملکرد بالا برای تعیین نُرمها و مزارع با عملکرد پایین برای تعیین شاخصهای DRIS مورد استفاده قرار گرفتند. حد بهینه غلظت عناصر غذایی برای عناصر پرمصرف N، P و K به ترتیب 35/1 – 87/0 ، 104/0 – 036/0، 18/2 -02/1 (درصد) و برای عناصر کممصرف Fe، Mn، Cu و Zn به ترتیب، 430-170، 51 - 29، 4/8 – 6/3، 27 - 13 (میلیگرم بر کیلوگرم) و نیز غلظت بهینه عناصر غذایی برای N، P و K به ترتیب 11/1، 07/0 و 6/1 (درصد) و برای عناصر Fe، Mn، Cu و Zn به ترتیب 300 ،40، 6 و20 (میلیگرم بر کیلوگرم) تعیین شد. ترتیب نیاز غذایی برای عناصر پرمصرف و کممصرف به صورت P > K> Fe > N > Mn > Zn > Cu میباشد که در برنامه تغذیهای باید به عناصر P، K، Fe و N توجه بیشتری گردد. شاخص تعادل تغذیهای در اکثر مزارعی که دارای عملکرد پایین بودند خیلی بیشتر از صفر بود که این نشاندهنده عدم تعادل بیشتر عناصر غذایی در این مزارع میباشد.