اثر سطوح مختلف سرکه سیب موجود در جیره غذایی، بر عملکرد رشد و بیان برخی ژنهای آنتیاکسیدانی در ماهی قزلآلای رنگینکمان (Oncorhynchus mykiss) مبتلا به کبد چرب غیرالکلی
نویسندگان
1 گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی دانشگاه فردوسی مشهد، خراسان رضوی، ایران
2 گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد
3 گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی دانشگاه فردوسی مشهد، خراسان رضوی، ایران
4 استادیار دانشگاه فردوسی مشهد
5 گروه شیلات دانشکده منابع طبیعی دانشگاه فردوسی مشهد
6 گروه شیلات، دانشکده منابع طبیعی و محیط زیست، دانشگاه فردوسی مشهد
doi
10.22034/jar.2023.2344چکیده
این مطالعه برای نخستین بار باهدف مقایسه اثرات سطوح مختلف سرکه سیب بر عملکرد رشد و بیان ژنهای آنتیاکسیدانی (کاتالاز و گلوتاتیون پراکسیداز) در کبد ماهی قزلآلای رنگینکمان (Oncorhynchus mykiss) طراحی شد. برای این منظور یک گله 300 قطعهای (24/14±35/73 گرم) با جیره مخصوص القاکننده کبد چرب که برای اولین بار تنظیمشده بود به مدت یک ماه تغذیه شدند؛ سپس از گله موردنظر، تعداد 120 قطعه ماهی (40/5 ± 20/74) مبتلا شده انتخاب و به قفسهای مربوطه منتقل شدند. این آزمایش به صورت طرح کاملا تصادفی با شش تیمار و سه تکرار انجام شد. تیمارهای آزمایشی شامل: تیمار 1: ماهیان سالم بدون سرکه سیب، تیمار 2: ماهیان سالم با چهار درصد سرکه سیب، تیمار 3: ماهیان مبتلا شده بدون سرکه سیب، تیمار 4: ماهیان مبتلا شده با یک درصد سرکه سیب، تیمار 5: ماهیان مبتلا شده با دو درصد سرکه سیب و تیمار 6: ماهیان مبتلا شده با چهار درصد سرکه سیب. غذادهی به صورت روزانه به میزان دو درصد وزن بدن به مدت 60 روز صورت پذیرفت. سرکه سیب مورد استفاده حاوی 5 درصد اسیداستیک بود. بر اساس نتایج، ازنظر وزن نهایی و شاخص وزن کبدی تفاوتی بین تیمارهای مختلف مشاهده نشد (P>0.05). همچنین نتایج حاصل از بیان ژن نشان داد که سرکه سیب تأثیر معنیداری بر بیان ژنهای گلوتاتیون پراکسیداز و کاتالاز ندارد (P>0.05). بهطورکلی افزودن سرکه سیب تأثیری بر روند فعالیت آنتیاکسیدانی کبد در ماهی قزلآلای رنگینکمان مبتلا شده به بیماری کبد چرب نداشت اما سبب بهبود عملکرد رشد شد.